פסקה
פסקה rh-ntm07dfy
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-qzv5tf1t
- order
- gG
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'ווערט א שנה פון תשמוד ידיך סיי פון תמידים כסדרה און שמיים הוספים כהלכתם האט מען ניט אויף זיך קיינע חובות, מערניט ווי זכיות, ובפרט נאך די זכיות וואס זיי זיינען זכיות הכי נעלית, דורך דערויף וואס נפחו מן הקצה אל הקצה, און וואס דאס איז נאך א העכערער אופן אין זכיות, און ס'ווערט אויך, כאמור לעיל, השנה פון זכיות רבות, בהשנה של זכות, נוסף בעיקר אז שנת סגולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, ולא עיקבן אפילו רגע אחד. וכמוזכר לעיל, אז וויבאלד אז דאס איז תשמ'ט, און מ'האט דעם ענין התשובה וואס דאס איז דער ערשטער אפטייטש אין תשובה, און תשובה עצמה תשובה עילאה מתוך שמחה הכי לאה און הכי גדולה, ובפרט נאך ווי תשובה שטייט אין ערב יום הכיפורים, ולאחרי אמירת על חטא וואס דאס איז שוין איין יום הכיפורים, און וואס דאס זאגט יעדער איד בלחש טאקע, וואס דאס באווייזט א כח פון א אידן, אז ער דארף ניט אנקומען צו א שליח ציבור וואס ער דאווענט בכח פון עשרה מישראל, נאר יעדער איד אלס א יחיד איז אין תורה מבטיח, און נאכמערער דער אויבערשטער מאנט, אז ס'זאל זיין דיר שהוי'באמצו אז מ'זאל פאדערן און פארלאנגען, און נאכמערער קראו ביותו קרוב, און ווי אפגעטייטשט, אז דאס מיינט מען כאן ליחיד צו יחידו שבנפש, ווי דער אפטייטש פון דעם אלטן רבי'ן, און דאס ווערט דערנאך נמשך אין יחידה בעולם, ובפרט ביום הכיפורים וואס דאס איז די יחידה שבזמן, וואס דעמאלט זאגט מען דאך אויך די עבודה של עבודת כהן גדול, און מ'זאגט דאס צוזאמען מיטן אנזאגן ווי יהי רצון אז ס'זאל זיין ונשלמה פרים שפתינו טייטשט ער אפ אויף דערויף אן ענין נפלא אין לקוטי תורה, אז אין ונשלמה פרים שפתינו ווערט אויפגעטאן אן ענין
- proofread
- 0