פסקה
פסקה rh-mvtb08h6
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-9yz6fr5c
- order
- H
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- קיימא סיהרא באשלמותא, ביז אין דערפון פארשטאנדיק, אז די עלי'וואס קומט לאחרי הירידה, און וואס נאכמערער דער תכלית און דער גאנצער ענין פון די ירידה איז דאס על מנת כדי ס'זאל זיין דערנאך די עלי איז וויבאלד אז די ירידה איז א סך טיפער און א סך טיפער, איז דערפון גופא פארשטאנדיק, אז להי'ימים טובים סיי אין ניסן און סיי אין תשעה, וואס לפני זה איז ניט געווען אזא ירידה ווי די ירידה איז אין די חמשה עשר באב, די ירידה אין חודש אב, ביז תכלית אין דער ירידה, וואס דאס איז דער ענין פון תשעה באב. וואס יש לבאר על פי זה אויך אט דאס וואס מ'געפינט לכאורה א דבר תמוה, אז מ'זאגט אז איינער פון די תניאים פון חמשה עשר באב, וואס יעדער טעם איז דאך אן ענין בפני עצמו היט, אז אט דעמאלט איז כלו מסיום מדבר, און מ'זאגט, אז ווען איז געווען דער כלו איז גאר געווען בתשעה באב, וואס איז דער ענין פון חמשה עשר באב? אז דעמאלט איז מען נתברר געווארן, למפרע, אז בתשעה באב שלפני זה איז בטל הגזירה דערפאר וואס ס'איז בטל דער מנין.
- proofread
- 0