Paragraph
Paragraph rh-mnz9yyjs
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-t2bqf5ep
- order
- g9
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איינציקן טאג, און ער הייסט גאר שניהר זלנין, און הויבט אן און שרייער, היתכן, אז מ'הייסט אים פארן מחוץ לעיר בשעת ער האט צו-טאן און דארף זיצן און לערנען תורה, און האט צו-טאן מיט א רגל וכיוצא בזה, און שמחת בית השואבה פארלאנגט, אז מ'זאל טאנצן מיט אים מיט דעם רגל. ועל דרך זה אויך בנוגע וואס דאס איז דער חסיד'ישער אושפיעס, ועל דרך זה בנוגע צו יעקב, מ'הויבט אן שרייבן ר'יעקב, היתכן, אז בשעת ער האט אויף זיך ענינים ציבורים פון כל העיר כולה, און ער דארף זען אז אלע ארום אים זאלן פראווען שמחת בית השואבה, וועט מען אים מיטאמאל זאגן, אז ער זאל אפלאזן די ענינים ציבורים, וואס ווי דער אלטער רבי ברענגט אויך אראפ, שולחן ערוך שלו, איז עסקנות בצרכי ציבור באמונה איז דוחה אפילו תלמוד תורה, על אחת כמה וכמה אז ער האט אויך אין זיך די קביעות עתים בתורה בכל יום ויום, אנהויבנדיק פון שיעורי חתת, וכמדובר כמה פעמים, ודרך אגב, אויב אפילו מאיזו סיבה שתהי'האט ער ניט, איז דאך דאס ביז איצטער טאקע געווען תמים תהיום הוי'אלקיך, און דערנאך דארף מען ערשט האבן דעם ענין התשובה, איז דאך אין לך דבר העומד בפני התשובה קען ער מכאן ולהבא איינפירן בא זיך דער ענין פון שיעורי חתת, איינפירן אין אזא אופן אז ס'וועט זיין נרות להאיר, איינפירן אין אזא אופן ווי תורה לערנט, אז ס'דארף זיין אן ענין פון טוב עין הוא יברך אזוי דארף ער זיך נוהג זיין אין די אלע ענינים ער האט געלערנט אין תורה, אז דאס זאל אנקומען צו די אלע ארום אים, און ווי דער אלטער רבי ברענגט אויך אראפ אין שולחן-ערוך, ילח און תלמוד תורה, אז יעדערער איז מחוייב אויף לעמוד תורה די אלע צו וועלכע ער קען דערגרייכן, על אחת כמה וכמה די וואס זיינען בנים און תלמידים, קרויין, בנים, וכמדובר בארוכה כמה פעמים, ובארוכה ובפרטיות,
- proofread
- 0