Paragraph
Paragraph rh-mjckpt7p
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-yspv95yp
- order
- Wp
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וכאן אויך המקום להזכיר, אז בנוגע צו לימוד התורה איז דאך אויך דא דער ענין שהזמן גרמא, וואס בכלל איז דאך דאס דער ענין די הלכות אין שולחן ערוך, די הלכות וועגן אט די טעג וואס לפלא הכי גדול, אז מ'האט וועגן דערויף ניט געמאכט קיין טומל, איז געבליבן דער טומל וועגן הלכות בית הבחירה, און קיינער דערמאנט ניט, אז לכל לבוא שהלכה שהזמן גרמא איז דאס מערער ווי הלכות בית הבחירה, די הלכות ווי זיי שטייען אין שולחן-ערוך אין הלכות פון די פס ימים, און פאר דערויף די הלכות פון די ג'שבועות, כמובן וגם פשוט. על כל פנים איז דאך סתם איז געווען אזוינע וואס זיי האבן זיך געכאפט אויף דערויף, און זיי האבן זיך געפאלן אויף דער המצאה, אז וואס דארפן זיי זיך מטריח זיין זאל דאס אן אנדערער מקליץ זיין און טומלען זו וכו,' וואס כמדובר על דבר זה בקשר מיט ענין של פינחס, וואס פינחס זה אליהו אז ווי אזוי מ'דארף זיין דער ענין קראנא דאיגרתא אי'לבי פראוונקא, אט דער וואס לערנט אט די הלכה אין שולחן ערוך, וואס דאס איז דאך די אגרת פון דעם אויבערשטן צו יעדער אידן און אלע אידן, ווערט ער אויך קראנא דאיגרתא נוסף אויף דעם ענין וואס ער לייענט דאס פאר זיך, דארף ער ווערן יהיו לאו ופראוונקע, נוסף אויפן ענין וואס ער לייענט דאס פאר, און לערנט דאס פאר, פאר כל אחד ואחת מיט וועמען ער קען קומען בקשר, על אחת כמה וכמה אין שנת הקהל, האנשים והנשים והטף, און איבא לביא פראוונקע, ער באווייזט א דוגמא חייב פון זיך אליין, ווי אזוי ער שיקט צו זיך אליין די יגארטע, אזוי זאל אראפקומען אין מעשה בפועל בכל ענינים האמורים.
- proofread
- 0