Paragraph
Paragraph rh-mcjvsc29
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-8vys0kt0
- order
- j
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בגופים, וואס דער תחתית השימות איז, אז בכל רגע ורגע פון ימי חייו זאל זיין ניכר אין אים, אז ער איז בחינת מה, און אני לא נבראתי אלא לשמש את קוני פאר זיך איז ער גאר קיין מציאות ניט. ובפרט אז בשעת זיי ווערט אויך פארבונדן מיטן עונש פון גלות, וואס דאס איז דאך דער האפסטער עונש ווי ס'קען זיין, כמבואר אין נגלה, און נאך מערער, ווי דער ענין איז בפשטות, פארשטאנדיק דורך קומענדיק פון די דריי וואכן און פון די ניין טעג, ובפרט נאך אז מ'האט שוין דעם תיקון על זה אין חמשה עשר באל, און דערנאך קומט דאס אויך אראפ אין עשרים בגימצריא כסף, איז דאך אט דעמאלט, כמדובר כמה פעמים, איז דאך א זיכערע זאך, אז די אלע ברכות ברענגען נאך מערער, אז ס'זאל זיין דער תכלית השלימות אין מציאות האדם, וואס די תפתית השלימות אין מציאות האדם איז, אז ער זעט זיך אן אין אים, ונכנו מה. וכמדובר כמה פעמים דאס איז אויך נרמז אין די שני שמות, לוי הפעם ילוה אישי אלי פאר זיך איז דאס כמציאות ניט, און אויך יצחק אז כל השומע יצחק לי וואס דאס איז דאך געווען דוקא בא דעם וואס ס'איז געווען דער מאול לשמונה
- proofread
- 0