Paragraph
Paragraph rh-m7z68d54
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-9xa8r37g
- order
- ZQ
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- של כל הבריאה כולה, און דער פנימיות שלו איז דאך יום הכיפורים, דער ראש השנה בפנימיות פון דעם ראש השנה כפשוטו, איז זאגט מען דאך אויך אין ביידע די תפילות פארבונדן וואס מ'פארגלייכט א אידן וואס עיקר הבריאה, אז זיי זיינען משל כחרס, וואס למליותא דער ענין בזה איז דאך וואס דאס איז עפר מן הדמי, וואס דאס איז דער גדר פון כלי חרס. און דאס למעליותא איז דאס, אז דאס איז כחרס הנשבר ניט קיין מציאות פאר-זיך, נאר וואס דען ער איז בטל לגמרי, במילא ווערט דער לב נשבר וניט כי הוי'לאוסיף זה, און דוקא דארטן מרום וקדוש און דוקא את דקה ושפל רוח דוקא מצד דערויף וואס דאס איז חרס הנשבר דארטן געפינט זיך עצמות מהות עצמו, את דכא ושפל רוח, כמבואר אין תורה אור בתולתו ובכמה מקומות. און מ'זאגט, אז דאס איז אן ענין וואס דאס איז פארבונדן און ס'איז דא במציאות ממש, ביז אז מ'וויל קען מען דאס אנטאפן מיטן האנץ בא בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו און אויך ווי דער רמז און דער לשון פון הכל בא האנשים און הנשים און א טף ביז קטני קטנים, תיכף שיצא לאויר העולם, איז דאך שוין דער ענין פון עפר מן הדמה און האט אין זיך די קניסה פון נפש הקדושה, כמדובר וגם ובכמה מקומות וגם פשוט איז דאס אויך די שייכות און די הוראה פון דעם שיעור פון רמב עם פון היינטיקן טאג, וואס דארט הויבט זיך אן דער שיעור, אז א כלי חרס, אפילו אז ער האט אין זיך אן ענין של קבלה, מספיק זה אפילו ער האט א קבלה און דער מקום המקבל איז ממולא מיט דעם ענין וואס ער וויל אין דערויף אריינלייגן, און ביידע זאכן זיינען בתכלית השלימות ס'איז א גאנצער קליכרס און א גאנצע קבלה בו שבו, און די קבלה איז אינגאנצן ממולא זאגט דער רמב אז דער דין איז, אז אויב די כלי איז געמאכט געווארן
- proofread
- 0