Paragraph
Paragraph rh-m3gbscd1
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-a2mbmc1a
- order
- GJ
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אין אן אופן פון תמיד, איז אין דערויף גופא איז דא יעדער פרק שבה, וואס דאס איז שבעה פרקים, כאמור, איז כנגד איינע פון די שבעת ימי השבוע, און פרק שביעי במיוחד איז דאך פארבונדן, ווי ס'שטייט בגלוי אין דעם סיום פון פרק שביעי, אז ביום השביעי היום, איז מזמור שיעור ליום השבת, ליום שוקולי שבת ומנוחו לחיי העולמים, וואס דאס איז דער יום השביעי שבשבוע, און די גמרא שבזה, וואס בפשטות איז אויך דער חילוק פון ימי השבוע און יום השבת איז, אז בנוגע צו ימי השבוע איז דעמאלט דארף זיין דער ענין פון ועשית כל מלאכתך ביז וואנענט אז אפילו אין תורה עצמה איז דאך אויך דא וואס בקושי יתירו בדבר דברי תורה בשבת, דערפאר וואס דאס איז דאך אויך א מין פון א מלאכה און אן אנשטרענגונג, און בשעת ס'איז דא דער הוקשיא ורמינהו וכו איז דאס היפך מנוחת הנפש און עונג הנפש, כמדובר כמה פעמים, משא'כן בסיום מסכתא תמיד, וואס איז פארבונדן מיט פרק השביעי בשבת, איז מען מסיים אויך בחילוק, וואס פריער זאגט ער דאך דעם שיעור וואס מ'האט געזאגט אין די אלע ששת ימי השבוע, און דארטן רעדט זיך אלץ מתאים לתוכן היום, אז ביום הראשון האט מען געזאגט דעם קאפיטל תהלים דעם שיר דעם קאפיטל תהלים ווי ס'איז פארבונדן מיט מלאכת השמים וארץ וואס דאס איז געווען אין ששת ימי המעשה, און מ'איז מסיים מיטן יום השביעי, וואס דאס איז דער מזמור שיר ליום השבת. וואס דאך דא איז אויך יש להעיר ס'איז דא אזוינע וואס טייטשן אז דאס איז דער פירוש, א בלעדי, וואס די משנה טייטשט אפ, אז מזמות שיר ליום השבת איז דאס מערניט ווי ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים. וואס דאס האט אין זיך א שוועריקייט, דעמאלט קומט אויס, אז דער שיר של יום שפכל הימים איז פארבונדן מיט דעם יום שהי'הלויים אומרים, דעם שיר בבית המקדש, משא'כן דער שיר וואס
- proofread
- 0