פסקה
פסקה rh-knzf0th0
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-wz5arnc6
- order
- q
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ברענגט צו שמחה גלוי', וואס דערפאר ווערט ער דאך אויך אנגערופן בגלוי בשם יצחק ווארום כל השומע יצחק לי וואס דא איז דאך דער אפטייטש פון דעם יצחק ענין של שמחה, בדוגמא ווי מ'זאגט אז אז ימלא תחיק פינון וואס מ'זאגט דאס אז טאקע, דערפאר וואס אין עולם הזה איז דאך ניט שייך דער ימלא, האט דאך א איד בכח, און ער טוט דאס אויף בפועל, אז וואו ער געפינט זיך איז ניט נאר ער מאכט טחתן ארץ-ישראל בגשמיות, ער מאכט דארטן אויך די ארץ-ישראל'דיקע הרוחניות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דארט ווערט גלייך דער ימלו שחוק פיו און פון די אנשים ונשים וטף שבסביבתו, אויך אין אזא מעמד ומצב, ביז אז זיי פועל'ן אין דעם גאנצן ארום, אפילו אט די וואס עתתה זיינען דאך ניט שייך צו ראי אבער ס'איז שייך מערניט ווי צו שמיע, אף על פי וואס דאס איז מרחוק איז כל השומע, האם קיין אויסנאם איז יצחק לי ביז אין אן אופן פון ימלט חוק פינו ולשנינו רינה מיט די אלע פירושים שבדבר, אין תורה שבעל-פה בכלל, און אין דירושי חתונה במיוחד בנוגע צו די עשר לשונות של שמחה און וואס דאס ווערט דאך אויך די הכנה קרובה צו קול חתן וקול קלה די חתונה פון אידן מיטן אויבערשטן, און פון דעם אויבערשטן מיטן אידן, וואס די חתונה איז דאך געווען אין זמן מתן תורתנו, כמדובר כמה פעמים, אויך ביז אין פשוטו של מקרא, און אלע ענינים זאלן זיין סיי דעם במעשינו ועבודתינו, אין א חיי יתנו לבו, על אחת כמה וכמה וואס ס'קומט דערנאך לדי הקדמת הצדקה, וואס כל הענינים קומען בזריזות הכי גדולה, און בפרט די זריזות פון מבלכת כהנים, און בא כהנים עצמם דער כהן גדול זיין זריזות, כמדובר בארוכה אין די ימים שלפני זה, ועוד והעיקר, אז ס'קומט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה, ו בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו שטייט מען, והרו אים ענני שמיא
- proofread
- 0