Paragraph
Paragraph rh-kjh29d0w
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-yspv95yp
- order
- PW
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ו. וואס אט דא קומט-צו דער ענין פון ציון במשפט תפדה ושבי' בצדקה בהנוגע צו דער שבוע שלפני זה, איז אפילו אז מ'וועט זיך דינגען און זאגן א שבוע שלפני זה האט קיין שייכות ניט, בקביעות זו, וויבאלד אז מ'האט דוחה געווען תשעה באב, איז בשעת מ'איז דוחה דעם עיקר, איז דאך א זיכערע זאך אז מ'דארף דוחה זיין ת'סוצאות שמנו, כולל אויך די אלע דינים פון שבועת שכל בו תשעה באב, משא נכן ווען תשעה באב קומט ביום השבת איז דאס דעמאלט איז דא די ביידע סברות, און וויבאלד אז ס'איז נאר דא בהנוגע צו צדקה און לימוד התורה, ובפרט נאך הלכה שבתורה, וואס דאס איז דאך דער ציון במשפט תפדה ושבי'בצדקה די ביידע ענינים איז וויבאלד אז ס'איז נאר דא א קא סלקא-דעתב און ס'איז נאר דא א סברא, אז זיי זאלן חל זיין אויף דער כל השבוע שלפני זה, איז במילא איז דאך דארף מען זיך ניט דינגען אין דעם און בנוגע צו מוסיף-זיין אין לימוד התורה, וואס דאס איז דאך א חיוב בכל ימיות השנה, בשעת מ'זאגט אין די טעג אז ס'דארף צוקומען בלימוד המשפט כהלכתא מיינט מען דאך דאס נאך בהוספה על קביעות בלימוד התורה על דרך רגיל, איז דאך בנוגע לעניננו איז ניטא דאך אין דערויף וואס צו דינגען, בפרט נאך אז על דרך הצייכות איז דאך דאס א ספק בנוגע צו תורה דארף דאס זיין אין דעם ענין לחומרא, וואס באמת איז דאס לזכות אויף מוסיף-זיין אין לימוד התורה גלייך ווי ס'הויבט זיך אן דער ראש-חודש מנחם אב, אף על פי וואס דערנאך דער תשעה באב איז א דא ניט און קומט ערשט ארויס אין יום הראשון שלפני זה. ועל דרך זה אויך בנוגע לענין הצדקה, וואס מ'איז דאך נוהג אויף צו מוסיף זיין, נוסף אויף צדקה איז דאך א מצוה אין וועלכע מ'איז זיך משתדל בכל ימות השנה, ווי מיוסד וואס דער אלטער רבי ברענגט אראפ אין שולחן ערוך אלס א פסק-דין, אף על פי וואס אין שולחן ערוך שטייט דאס מערניט ווי
- proofread
- 0