Paragraph
Paragraph rh-jk41ptz0
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-8jczddv9
- order
- 3s
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ווייכן שטייט דאך אין דער התחלה פון ימי הגבלה, פון הגביל את ההר וקידשתו וואס דאס קומט נאך די התפעלות וואס מ'האט געזען ויחן שם ישראל נגד ההר איש אחד בלב אחד", און דערנאך איז מען געקומען נאך א טאג דורכגעגאנגען, וואס אויך דעם טאג ווערט דאך אנגערופן יום המיוחד וכו איז דאך פארשטאנדיק, אז דעמאלט איז אויך די צייט, צוזאמען מיט די הודאה אויף ויחן שם ישראל נגד ההר, און דער אויבערשטער אליין האט מכריז געווען, אז איצטער זיינען אידן ראוי שוין ביום זה, לקבל את התורה, האט אויך ער אויבערשטער, בבת אחת, און דערמיט אויך אנגעזאגט בנוגע צו הגדיל את ההר וקדשתו, ביז וואנענט מעלות בהר און נוגע בקצהו. וואס דאס איז אויך מדגיש, פארוואס באווארנט מען דא? אז ס'קען דאך זיין עלות בהר על דרך ווי ס'איז געווען במי אהרן לאחרי זה, וואס כוונתם איז געווען על דרך פון וואס בנוגע צו עלות בהר, און ניטא די הדגשה, אז ס'מוז זיין דערנאך די ירידה מן ההר, און ביז וואנענט אז תורה לא בשמים היא, און ס'דארף דוקא זיין בארץ און אז מ'פעקט אן ענין של ספק, זאגט דער אויבערשטער אליין, אז זר ובית דינו קומען צו אידן דא למטה און פרעגן ביי זיי ווי דארף אויסקומען על פי התורה, וואס דאס איז דאך דוקא נאך דערויף ווי ס'איז געווען דער עלי'אל ההר, איז אבער דערנאך גלייך געווארן, אז ס'זאל דערנאך אראפקומען לאחרי הירידה, און דעמאלט איז פארקערט, ווערט גאר דער עיקר דוקא בארץ מתחת, בארץ הזלזו התחתונו שאין תחתון למטה הימנה,
- proofread
- 0