פסקה
פסקה rh-hwk4pb2k
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-kxvh042p
- order
- tM
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איקרלו בלשון הקודש איז דאך פארשטאנדיק, אז ווי ער טראכט זיך אז ער האט ניט די עשירות אין הבנת והשגת הדבר, איז זעענדיק אז מיט אים טאנצן מיט פערצן אושפיזין, זיבן אושפיזין ווי זיי זיינען אויסגערעכנט אין זהר, און נאך זיבן אושפיזין וואס בפשטות איז געווען נאך זיבן אידן, וואס אין ענין יוצא מידי פשוטו, נעמען מיט אים איינטייל אין די התוועדות פון שמחת בית השואבה נאך פערצן אידן. און ווער זיינען די פערצן אידן? די אידן האמורים, בפשטות. איז ווי ער זאל ניט זיין און ווי אזוי ער זאל ניט איינזען לפני זה איז מספיק לרגע קטן, וועט זיך ניט נאר מתבונן זיין, ער וועט נאר א טראכט-טאן אז אט-שטייען לעבן אים פערצן אזוינע אידן, און טאנצן און שטורעמען מיט שמחת בית השואבה, כמה וכמה, וויבאלד ער זעט, ער ווייס, ווי דער סידור אינו זאגט, אז זיי קוקן זיך אין אים זעען ווי אזוי ער פראוועט די שמחת בית השואבה, איז דאך פארשטאנדיק ווי אזוי ער וועט דאס טאן, און ס'וועט זיין די אמת'ע רחובות הנהר, און זיין די אמת'ע עשירות בכל הענינים, ביז אויך עשירות אין גשמיות, ווי ס'שטייט בספרים, אז דער ענין פון חג הסוכות בכלל, און די שמחת בית השואבה במיוחד-איז דאס ממשיך אויך עשירות בגשמיות, נוסף על עשירות ברוחניות, משם שעב יונה בן אמית ה, ענין הנבואה, וואס דאס איז נאך העכער פון רוח הקודש, כמדובר כמה פעמים, און ס'איז געווען אין אן אופן פון שעב על די געשעפט, און ווי נשיא דורנו איז מסביר, און הויבט אן, אז דער עיקר-שעפן און דער אנהויבס-שעפן איז, אז מ'הויבט דאס אן שעפן מיט קדקס, וואס דאס איז דער לשון ווי ס'האט מען גערופן א ושארגן, האט מען גערופן א חבית גדולה, מסיים דערנאך איז אפילו אט דער וואס האט מערניט ווי א קרשוקל, א כלי קטן, קומט ער אויך בהמשך צו דאס דעם סדר, וויבאלד אבער אז ס'איז דער זעלבער סדר, און מ'האט די הקדמה, אז מלח
- proofread
- 0