Paragraph
Paragraph rh-h0rpaeb4
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-qyj87j3h
- order
- A
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מייד בית תמוז, אז ס'הויבט זיך אן א תקופה, וואס דעמאלט הויבט זיך אן כל הענין פון א אידן, וואס דאס איז דאך דער נשיא פון יעדער אידן, אפילו וואס בשם ישראל יכונה, הויבט זיך אן דעמאלט וואס ער באקומט דאס דורך א ווארט און א פסוק און א מזמור פון דוד מלך ישראל לאים זמירות ישראל אז ס'הויבט זיך אן דער ענין פון עדה, און אין אן אופן ניט סתם הודאה, נאר עדה מאוד און עדה מאוד אין אזא אופן, אז דאס ניט ס'בלייבט בלבו פנימו, אבער במחשבה, אדער ער איז יוצא טאקע ברענגט דאס אראפ אין מעשה, ער מאכט אבער ניט דערפון קיין שטורעם בדיבור, וואס א מעשה דארף מען דאך האבן אז יענער זאל וועלן קוקן אין יענער זייט. בשעת ס'איז דא דער ענין, ברענגט מען ארויס בדיבור, ובדיבור חזק, אט דעמאלט איז דאך א חוץ וואס אברהם האט דער אויבערשטער אויבערשטער אים געמאכט א שליט אויך אויף חוש השמיע, ועל דרך זה איז דאך אויך ידוע דער סיפור פון נשיא דורנו בהנוגע צו זיין פאטער, אז ס'איז געווען אמאל אן ענין וואס ער האט געזאגט א מאמר חסידות, און מאיזה סיבה שתהי'איז אין א חדר הסמוך, איז געווען אזוינע וואס האבן גערעדט צווישן זיך ווי ס'איז געווען פרויען אדער מאנסביל וכיוצא בזה, עד כדי כך, אז דאס האט מבלבל געווען, אפילו ער האט זיך געזאגט דעם מאמר, האט ער געזאגט בכל לבבך ובכל נפשך ובכל עמודך דער רבי'ן נשמתו עדן, ביחד עם זה האט דאס אבער אים מבלבל געווען, אז דאס האט גערעדט, און דערנאך, אז ס'איז געבואו א צייט לאחרי זה האט מען געזען, אז ער הערט ניט קיין ווי ניט על-דרך הרגול, האט דער בעל הגאולה ביי אים געפרעגט מאי-הי, וואס עפעס מיט אמאל? האט ער אים דערציילט, א יז ער רופן א דוקטרער וכיוצא בזה, האט ער אים דערציילט, אזוי ווי ער האט גערעדט דעם שבת שלפני זה, גערעגט א מאמר, דערביי איז געווען אין א חדר הסמוך אט אין דעם חדר וואס מ'האט גערעדט האט דאס אים מבלבל געווען, ער האט זיך אבער געוואלט ז
- proofread
- 0