פסקה
פסקה rh-gtgc0hz8
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-jraw85e1
- order
- pf
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- קייכות און מקיים דערמיט די מצוה, אז מ'זאגט אט דעם פסוק, אז קטן שבקטנים בכל מקום ובכל זמן, על אחת כמה וכמה ווען ער איז שוין בר-מצוה, און אט דעמאלט האט ער דאס במציאות, ווי מ'זעט דאס, אז בא יעדער אידן, אז מ'פרעגט ביי אים דעם פסוק פון שמעי ישראל קען ער דאס אויף אויסווערן, עד כדי כך, אז ס'איז דאך מנהג ישראל א קאפיצלאך קינדער, על אחת כמה וכמה ווען זיי ווערן שוין עלטערע, גיוה לחינוך, על אחת כמה וכמה נאענט צו בר-מצוה איז דער פסוק פון שמע ישראל קען מען אףיי שוין. במילא האט ער דאס אלעמאל במזומן ער דארף ניט זוכן א ספר א חומש אדער א סידור, אלעמאל קען ער דאס זאגן, ס'איז מערניט ווי אט די עטלעכע ווערטער, וואס ער קען זיי פון קטנות שבקטנות דילי קען ער אויף אויסנוואיניק. וואס דאס איז בדוגמא ווי געזאגט בארוכה אין די מים רבים-אזוי איז דאך תורה ומצוותי בדוגמא ווי ער זאגט אין פרקי אבות-אבנים טובות ומרגליות, דערנאך איז אבער דא אט דאס וואס זיי זיינען חיינו, ביז מים איז דאס תורה, און לחם איז דאס תורה, וכל הענינים, און אלע דוגמאות, ביז וואנענט אז מ'זאגט, אז דאס איז די דוגמא פון מים צו בדגים, וואס פירוש מן המים איז אט דעמאלט איז ער פירוש פון זיין חיות, ובלשון המשנה כמדובר בארוכה און שוין אויך טאג אין דערויף.
- proofread
- 0