Paragraph
Paragraph rh-fyxfrf2s
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-5g34hcwp
- order
- 4x
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס אונטערשטרייכט נאך מערער ווי אזוי צבאות השם איז פארבונדן במיוחד מיט דעם ענין פון חג הפסח, וואס ווי מ'געפינט אויך אין חומש, אז ווען איז אן אידן, אז ס'איז א גאנצער פאלק, באקומען דעם נאמען צבאות השם איז דאס געווען בהוציאך ווען איר אויבערשטער האט ארויסגענומען אידן פון ארץ מצרים בא יציאת מצרים אט דעמאלט ווערן זיי אנגערופן אין חומש אין תורה ווערן זיי אנגערופן צבאות השם און מ'אונטערשטרייקט גלייך, אז מ'זאל וויסן זיין אז הוציא הוי'את בני ישראל על צבאותם און דאס ווערט אזוי איינגעשטעלט יעדער יאר, און וואס פארא יאר ס'זאל ניט זיין, נאר ווי אלע לעבעדיקע זאכן איז פארשטאנדיק, אז ס'איז האלט איין וואקסן, און בשעת מ'האט דעם פארשטאנד וואס מ'האט געהאט מיט יארן פאר דעם, איז א זיכערע זאך, אז מ'געהערט צו עם חכם ונבון האט מען זיך משתדל געווען אויף נאך בעסער פארשטיין און נאך ברייטער פארשטיין און נאך טיפער פארשטיין, ועוד והוא העיקר אראפברענגען אויך דאס אין א זאך פון מעשה בפועל, וואס המעשה הוא העיקר עיקר, וואס דערפאר איז דאך אויך וואס מ'געפינט אין די שערות וואס קינדער פרעגן, פרעגט מען די עיקר שערות וועגן ענינים וואס זיי זיינען פארבונדן מיט מעשה. ס'איז דאך דא פסח איז דאך פארבונדן מיט זאכן פון לערנען, און פארבונדן מיט זאכן פון טאן, און פארבונדן מיט זאכן פון ניט-טאן, איז שטעלט מען אריין אין די ארבעה קשיות, אין די דלער קשיות, די ענינים וואס זיי זיינען פארבונדן מיט מעשה, און מ'פארענדיקט אויך מיט דעם ענין פון כולנו מסובין, ווי אפגעטייטשט אין ספרים, און ווי פארשטאנדיק אויך ווי יעדערר כתיבת ה'פארשטייט, אז די זאך וואס און כולנו מסובין און�ערשטרייכט, אז יעדער איד איז כולנו זיינען מסובין, וואס דאס באווייזט אויף חירות, אז כאטש אפילו
- proofread
- 0