Paragraph
Paragraph rh-ft3dentj
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-bvwbxhcg
- order
- E5
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ניט אין ענין פון מסקנא, משא נכן אניך הוי'אלקיך אשר הוצאתיך מארץ מצרים, וואס דאס איז דאך דער תורה שבכתב און אין חילוק פון עשרת הדברות, וואס אף על פי וואס אין די לוחות איז געווען אויסגעקריט אפילו כל מה שתלמיד ועתיק עתיד לחדש, אבער בפשטות איז דאך דארט געווען תר-ג'אותיות ביז תר-חוותיות, כמגד התורה ומצוותי און גלייך די התחלה, הוי'אלקיך אשר הוצאתיך מארץ מצרים. וואס דורך דערויף אויך ווערט דערנאך אויך, אז מ'זאגט דאך אמאל, אז הלבן בינו ביראו ברתת ובזיע אזוי איז אויך געגעבן געווארן יעדער אידן און אלע אידן דער כח, אז ס'זאל זיין ווי מ'זאגט דעם דיוק אין עשרת הדברות לפני זה נאך, אז ודבר אלקים את החל הדברים אלו לאמר, וואס וואס איז דא שייך זאגן לומר לאחרים? בשעת אלע אידן און אלע נשמות זיינען געווען בשעת מתן תורה און האבן דאס אליין געהערט פון וידבר אלקים האבן זיי דאס אליין געהערט פון דעם אויבערשטן אליין, און מבאר אויף דערויף אז דער ענין פון לומר איז, אז א אידן איז געגעבן געווארן דער כח, אז בשעת ער זאגט אנכי הוי'אלקיך אשר הוצאתיך מארץ מצרים איז ווערט דאס די דברים האלה אשר דיברי ה
- proofread
- 0