פסקה
פסקה rh-fatzrkf0
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-pr4jw2a1
- order
- 7k
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- על דרך זה אויך פארשטאנדיק בהנוגע צו תורת הוי'תמימה, ועל דרך זה אויך פארשטאנדיק בא שאר הענינים, לשון קודש, וואס זי גיט דאך ארויס אמיתיות הענינים, ניט א לשון את קמי, ווי ס'שטייט דאך דער חידוש וואס איז אזוי דער אויפטו וואס מ'האט געגעבן א נאמען, און דאס איז חכמתו של אדם הראשון, ס'איז דאך דא האזויינע וואס האבן קיין שייכות ניט צו חכמה ודעת, און קלייבן זיך צוזאמען, און זיי זיינען מחליט, אז מ'זאל געבן א נאמען לענין פלוני בשם פלוני. נאר וואס דען? דאס איז דער אויפטו פון דעם לשון, וואס בשעת מ'גיט א נאמען אין דעם לשון-איז דאס א לשון הקודש גיט ער ארויס די קדושה שבדבר, די אמיתיות שבדבר, במילא מוז דאס מתאים זיין בשמו אשר יקראו לו בלשון הקודש מוז דאס מתאים-זיין מיט דעם ענין אויף וועלכן דער נאמען איז חל, במילא איז דאס געווען דער אויספרואו בהנוגע צו אדם הראשון, און מ'האט געזען, אז דער גאנצער שכל, בדעת וואס ס'איז דא במלאכים, ובפרט נאך ווי דער רמב איז מאריך בארוכה אין הלכות יסודי התורה, ווי אזוי ס'איז דא שכרין זה למעלה מזה, ביז די צענטע דרגא אין
- proofread
- 0