Paragraph
Paragraph rh-eyb7ys60
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-p1cbmebv
- order
- 3s
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אזוי ס'איז דאך כרגיל, אז דער יום התענית, וואס דאס איז דאך אן עת רצון, איז דעמאלט איז אויך דער זמן, בפרט לאחרי תפילת מנחה, וואס דעמאלט איז מען דאך ניט אזוי פארנומען מיט עניני מלאכה, אפילו ווען דאס איז דאך ביום חול, המותר במלאכה, איז דאך ווי ס'איז געווען אויך בזמן השעס, מ'איז דאך דאס פארענדיקט פארענדיקט אין דער סייט, אז צום מנחת סייט איז שוין געווען דער זמן פעמים פארן ציבור אויף צו הערן דעם דברי כבושין, און ווי דערמאנט כמה פעמים איז דאך כבושין אויך ווי דער אפטייטש פון כובש עון אז ניט חס ושלום אז מ'מיינט עפעס זאגן אויף א אידן, נאר מ'דערמאנט דעם אויבערשטנ'ס זאכן, אן, אז מיט וואס פארנעמט ער זיך? מיט כובש עון ותשלוח במצולות ים כל חצותם, ואדרבא, איז דאס וואס ס'ווערט במצולות ים בלייבט דער ענין וואס דאס איז א חטותם, אבער דאס איז דאך דאס וואס זדונות נעשו זכיות, ביז זכיות ממש, איז פארקערט, וויבאלד אז דאס איז פון תחתון תחתון ביותר, פון מצולות ים,
- proofread
- 0