Paragraph
Paragraph rh-emvwj43m
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-3668yg5w
- order
- K
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'ווערט אויך אין אן אופן פון ואתהלכה ברחבה, אז מ'איז אנגעקומען אין א הר, נאר דאס איז א הר דקדושה, כאמור אתהלכה ברחבה, און אין אן אופן פון סיני, ווי אראפגעבראכט אין תורה אור אויף דעם פסוק, אז דאס איז תמשי אז ס'ווערט אפגעשוואכט על ענינים הפכיים, ביחד עם זה איז האט מען נאך דעם רושם פון זיי כדי ס'זאל זיין דער יתרון האור מן החושך, ביז וואנענט אז דאס פועל'ט אויך ווי אידן געפינען זיך, אז חלוק אלוקה ממעל ממש, נאר מ'האט נאך צו טאן מיט רפידים, מיט א מעמד ומצב וואס ס'קען זיין אן אפשריות פון רפוא יודעים מדברי תורה, איז זאגט מען אויך, אז טאקע ויתר מרפידין מ'האט דעם רושם, אבער מערניט אין דעם אופן כדי ס'זאל זיין דער ויתא מרפידין און מ'קומט-אן אין הר סיני אין ויחן לשון יחיד, כאיש אחד בלב אחד און ויחן שם ישראל נגד ההר, וואס דאס גייט דאך ההר הידוע, אז דער כאיש אחד ובלב אחד איז בתכלית השלימות אויף קבלת התורה, בשמחה ובפנימיות, והימים האלו נזכנים ונעשים, ביז אין עשי'בפועל, לאחרי מן הכלה לכבוד הפיור איז דאס כחדשים, דערנאך ווערט דאס חדשים ממש, אז ער טאפט דאס אן אין ממשות, ביז אויך מיט ימים גשמיים און ידים גשמיים, און חלק אלוקה ממעל ממש, מיט ביידע אפטייטשן אין דעם, אז דאס איז ממש אלקות, וביחד עם זה ממש אז מ'טאפט דאס אן אויך אין חוש המישוש, והיו אמך ואות את מוריך אין עיני בשר און איינע גשמיות, איז דערביי דער אמיתית ענין הראי פון מוריך, וואס דאס באווייזט דאך אויף ביידע זאכן, דאס גייט דאך אויף
- proofread
- 0