Paragraph
Paragraph rh-egn2nnt6
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-19dbxjcc
- order
- K
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אידן, אנהויבנדיק פון דער אייגענער משפחה, און פון די קרובים בגשמיות ובפשטות, און דערנאך אויך צו די קרובים אמיתיים, וואס דאס איז דאך יעדער רידע אנשים והנשים והטף, און ס'וועט דעמאלט מקויים ווערן, אז גואל לשנה וגואל אחרונה וואס משה רבינו איז דאך, און ער זאגט אין דערויף אין דער פרשה פון דער וואך, וזאת ברכה אשר ברך משה און זיין ברכה איז אריינגעשטעלט און געווארן א טייל פון תורה, וואס התורה היא נצחית איז דאך דאס אן אייביקע ברכה, ביז לעיני כלי ישראל, ווי דערמאנט אין די התוועדויות פון לפני זה, ובפרט אין יום הרביעי וואס הויבט זיך אן שמח זבולון בצאתך איז אף על פי וואס בכלל אידן טוען זיך אין צוויי חלוקות, זבולון און ישכר, איז דאך אויך ווי אלע ענינים, ובפרט פון בני יעקב, האט דאך יעדער איד אין זיך דער חלק פון יעקב, במילא האט ער אין זיך א חלק פון יעדערער פון די שבטים, איז דאך דא ווי יעדער איד, סיי פון ביידע חלוקות האמורות, און פון די אלע יו דבי שבטים, און אפילו אידן וואס זיי זיינען לוים אדער אפילו כהנים האט יעדערער פון זיי אויך די שליחות פון שמח סבולין בצאתך אז
- proofread
- 0