Paragraph
Paragraph rh-eeyww10b
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-6bkfz7k4
- order
- A
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון דעם אלטן רבי'ן, ווי דער מיטעלער רבי שרייבט אליין בהקדמתו די כלל חיבוריו, און דערפון פארשטאנדיק אויך בהנוגע צו די דרושים אין סידור, וואס דער מיטעלער רבי איז געבויט אויפן אלטן רבי'ס די דרושים, וכמדובר כמה פעמים, איז אויך פארשטאנדיק, אז ביז דער לעצטער רגע וואס מ'האלט נאך אין המשך און איז נאך ניט מסיים געווען הוד שבהוד, איז וואס דאס ווערט דאס דער סיום ווען א איד גייט דאך ניט ליידיק חס ושלום, איז גלייך אז ער איז מבאר און מסיים דעם סיום, און דעם בירור פון הוד שבהוד פלענט ער זיך גלייך מיטן בירור פון די ספירה שלאחרי זה, וואס דאס איז די ספירה וואס מ'האט געציילט אין היינטיקן מעריב, איז ביז דעם ציילן דעם ענין פון יצוד שבהוד איז נאך אלץ א שייכות צו הוד שבהוד, במילא איז אויך פארשטאנדיק, אז מצד די הסברה אין שאר הלג בעומר, אז דער ענין פון הוד שבהוד איז דאס דערפאר וואס דאס איז סוף מעשה ממש, ביז וואנענט אז אין הוד איז דאך ניט ווי הוד איז נתברר געווארן אין נצח שבהוד, נאר מ'דארף אויך האבן אין הוד שבהוד, .און אין דערויף גופא דארף מען האבן דעם גאנצן מעת לעת און מיט דער הוספה אויפן מעת-לעת, וואס דאס איז דאך יעדער איד מוסיף בכל ענינים טובים, על אחת כמה וכמה אין אזא בירור און אין אזא ענין פון סוף מעשה במחשבה תחילה, ווי ער איז מבאר אין שער הלג בעומר, ווי דארט איז משמע, אז דער ענין פון ל."בעומר איז דאס דער ענין פון ביאת משיח צדקנו, דער ענין פון גאולה האמיתית והשלימה, ה, ביז אין תכלית השלימות, וואס דאס איז אין הוד שבהוד, און בשעת מ'ציילט הוד שבהוד-אט דעמאלט מאכט מען דעם גאנצן שטורעם מסיים על כל פנים, און אין דעם סיום גופא איז דאך פארשטאנדיק, אז מ'הולך בקודש מדרגא לדרגא, איז דאך פארשטאנדיק, אז די גאנצע פיר און צוואנציק שעה מיט די הוספות שעליהם, וואס די הוספה שעליהם איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'האט א שייכות במיוחד
- proofread
- 0