Paragraph
Paragraph rh-e2p67zqg
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-b9r4bxqf
- order
- aO
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז אויך בנוגע לעניננו, וואס יש להאריך בנוגע לעניננו די נקודה, אז די שמחת בית השואבה, אף על פי וואס ער דארף דערביי אויך געדענקען, אז מ'האט אים געגעבן דעם כח, און ער וועט דאס זיכער אויפטאן בזה, אז ער וועט זאגן דוד מלכות משיחה מזמורץ, כאילו אמרם דוד מלך ישראל בעצמו און נאכמערער ער וועט דאס זאגן אין אזא אופן, אז ס'איז א זיכערע זאך, ווי ער איז גלייך ממשיך, אז זכותו יגן עלינו אויף די אלע וואס זאגן מיט אים, על אחת כמה וכמה אויב זיי זאגן ניט נאכמער חיות דורך אים, איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז זכות הרבים תלו בו, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך, כמדובר, און שוין אויך אפגעדרוקט, די נקודה משותפת אין די ביידע ענינים, וואס דאס איז דער ענין פון קבלת מלכות, כתר מלכות, וואס דאס איז עיון, כתר עליון וואס דאס איז אויך בכלל דער חילוק ווי דאס איז אין דעם אושפיז פון דוד, ביז דער חילוק ווי דאס איז אין אושפיז וואס האט זיך דערנאך נאכאמאל מכריז געווען וועגן דעם ענין פון חילה בית דוד, און האט זיך גלייך אויך מכריז געווען וואס זיי וועלן טאן און אז זיי וועלן מצליח זיין, אז ס'איז א זיכערע זאך, אז חופה עקבות משיחך איז א זיכערע זאך ואמרו עמן וימות איז א זיכערע זאך, אז זיי וועלן דאס דורכפירן, נאר מ'וויל מזכה-זיין אויך די דורות שלאחרי זה, און די וואס זיי וויסן דאך מזה, און צוגעבן נאך א זכות כדי אויף נאכמערער צוהיילן די ביאת דוד מלכא משיחא, וואס דעמאלט, ווי ער זאגט אין זהר, ווערט תחיית המות
- proofread
- 0