Paragraph
Paragraph rh-dy7m8xf2
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-1ybyad0m
- order
- G
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- המעשה, כולל אויך דעם יום הששי, ווי ער איז א טאג פאר זיך, נוסף אויף דעם ענין וואס ער קומט אלס א סיום און א חותם פון די ששת ימים שלפני זה. דערנאך האט מען דאך דעם כלל, אז המעשה הוא העיקר איז דאך זעלבסט-פארשטענדלעך, אז לכל לראש איז בנוגע צו די ענינים ווי דאס דארף אראפקומען אין מעשה בפועל, בפרט נאך, ובמיוחד, אט די ענינים וואס הויבט זיך שוין אן פון ראש-חודש, דער אנוס פון די ט'ימים פון ראש-חודש, אד מנחם אב, על אחת כמה וכמה וואס זיי זיינען גאר מיוחד, און די ח'ימים שלאחרי זה זיינען זיי ניטא איז דאך זעלבסטפארשטענדליך נוגע אט די ענינים ווי זיי קומען אראפ דערנאך אין מעשה בפועל. וואס אויך אין מעשה בפועל איז דאך דא אן ענין דומה אין די קביעות, וואס דאס איז דאך אויך אן אויסנאם אין דעם יאר, אז תשעה באב איז א נדחי, בדוגמא ווי שבעה עשר בתמוד איז געווען א נדחי. וואס דער ענין פון תשעה באב זאל אויסקומען ביום הראשון קען דאס זיין אויף צוויי אופנים, אדער דאס איז מלכתחילה קביעות השנה בראש השנה שוין, אדער בפרט נאך אין ראש-חודש ניסן, אז קומט דעמאלט אויס דער יום התשיעי בחודש מנחם אב, ביום הראשון, דערנאך איז דא ווי בקביעות פון שנה זו-אז דאס קומט ארויס ביום השבת, נאר שבת איז דוחה דעם ענין פון תשעה באב, דערפאר ווערט דאס איבערגעשטעלט אויף יום הראשון שלאחריו. וואס אין דעם קומט דאך צו נאך אן ענין, אז דא איז דא דער ענין התחי'פון די צומות, משא'כן ווען ס'איז מלכתחילה, ביום הראשון, איז ניטא דער ענין פון דחייה, און די דחייה שטייט דאס בגלוי, ביז אין מעשה בפועל, אפילו לעיני עמי הארץ. און דאס איז נוגע גאר נאך צו א צווייטן ענין. ס'איז דאך דא כמה דינים וואס זיי זיינען פארבונדן מיט דער שבוע שכל בו תשעה באב. וואס אט דא ווערט דאך די שאלה, בשעת תשעה באב איז
- proofread
- 0