פסקה
פסקה rh-dwb3tp8k
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-tnba17dr
- order
- bC
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- עיל ווי ס'איז געווען בא משה רבינו, איז אט דעמאלט איז דער אויבערשטער טוט דאס, מחר הוי'דמען על כל פנים ווארום צו א פנים פנימיות פון א אידן האט דאס ניט קיין שייכות ניט אפילו ווען דאס שטייט על כל פנים נעמט דאס אויך צו ביי אים דער אויבערשטער, און גיט אים א שמחה, ביז א שמחה גלוי פון חסדים הגלויים למטה מעשרה טפחים, וויבאלד אז דאס קומט גלייך מיט הקיצו ורננו שוכני עפר ווי גערעדט בנוגע בארוכה אין די ימים פארבונדן מיטן צמח צדק, און פארבונדן מיט כל הענינים האמורים, ביז על דרך זה בא יעדער נשמה וואס ירדה בירא עמיקתא, און מ'האט נאך דערוויילע ניט זוכה געווען, מצד סיבות שונות ומשונות, אז ס'איז נאך פאר הקיצו ורננו שוכני עפר, אבער אויך דורך רעדן וועגן דעם, על אחת כמה וכמה אז ס'קומט נאך צו מעשינו ועבודתינו, כולל אויך אז אידן קלייבן זיך צוזאמען דוקא מתוך שמחה בטוב לבב, און מ'מאכט א סיום, וואס דאס איז דאך דער ענין פון הסתלקות, איז דאך דאס באמת א סיום פון איין דרגא אין קדושה, און בשעת דער אויבערשטער גיט נאך רגעים, על אחת כמה וכמה צענדליקער יארן, ביז והיו ימיו מאה ועשרים
- proofread
- 0