פסקה
פסקה rh-ds4kry38
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-5d41trk0
- order
- S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'פרייט נאך, אז מ'פארבינדט דאס אויך מיטן ענין הצדקה, ווי דער אלטער רבי זאגט דאך אויך אין תורה אורים בחודש השלישי באים הזה בא מדבר סיני, אז ענין התורה איז דאס דער ענין הצדקה, איז דאס נאכמער אויפגעטאן בגלוי אין דעם גילוי פון כל הענינים האמורים בנוגע צו מעלת התורה, ביז וואנענט אז ס'ווערט נתגלה תורה בתכלית השלימות, וואס דעמט איז דאך פארשטאנדיק בפשטות, פשטות, אז בדרך ממילא ווערט די גאולה אמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס דעמאלט איז דאך תורה חדשה מאיתי תציא. איז יהי רתים, אז יעדערער זאל אויפטאן אין די אלע ענינים, ביז אין אן אופן אז דאס ווערט ביי אים ווי דער אלטער רבי זאגט אין ספר תניא קדישא, און אויך ווי דער דוד המלך, וואס זיין יארצייט און זיין איז דאך אויך הכל מודים אז בעצרת איז געווען דער ענין פון דוד, עלי'למעלה במעלה, וואס כל עבודתו אשר עבד כל ימי חייו נעם זמירות ישראל ווערט דאס נמשך ופועל פעולות בקרב הארץ, על אחת כמה וכמה, וואס על דרך זה איז אויך בנוגע צו תורת הבעל שם טוב, וואס אויך זיין עלי'למעלה איז דאך אויך בחג השבועות, ועל דרך זה ועל אחת כמה וכמה בנוגע צו משה רבינו, וואס דעמאלט איז דאך משה קיבל תורה מסיני בשעת מתן תורה, דער וואס האט דאס מקבל געווען די גאנצע תורה, ביז אין אן אופן אז מסרה לישועה ביז וואנענט ווי העמידה תלמידים הרבה, אז יעדער איד, סיי אנשים סיי נשים, ביז אפילו טף, ווערן זיי אין דעם כלל פון העמידה תלמידים הרבה, אז זיי ווערן אן עמוד, איינער פון די דריי עמודים, שעליהם העולם עומד, וואס דאס היינט זיך דאס אפ אן די וואס שטעלן אויף די עמודים, וואס דאס איז יעדער איד און אלע אידן, אנשים ונשים וטף, און כדי די אלע ענינים זאל זיין מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה למעלה מכל מדיזות והגבלות מאכט מען אויף דערויף א פסח, א נייע כתיחא אין דעם ענין הצדקה, וואס דאס ווערט א צדקה וואס אידן גיבן ערב חג השבועות, ערב זמן מתן תורתינו, און מ'גייט דאס אין אן אופן פון סבר פנים יפות אין תכלית השלימות, מיט א מסירים ונותינים אין תכלית השלימות, כמדובר
- proofread
- 0