Paragraph
Paragraph rh-dqr3393t
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-g7817qyc
- order
- X
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'איז קיין סתירה ניט אז מ'זאגט אז אין קדושה דארף זיין להעלות בקודש אלץ העכער און העכער, דערפאר וואס ס'איז דאך דא אויך אין דעם ענין ווי ס'קומט תקיע שופר על דרך ווי ס'איז געווען בבית המקדש אין א בית-דין סמוך, על דרך פון דעם בית-דין פון אלפס וכיוצא בזה, ובכללות הענין אין יבנה, וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט יבנה וחכמי וואס אין דערויף איז דאך בהדגשה, אז מ'האט כופה געווען און אויפגעטאן, אפילו אין זמן החורבן, און ברגע פון דעם חורבן וואס האט מחריב געווען דעם חורבן, האט מען ביי אים אויפגעטאן אז ער האט אפגעגעבן יבנה צוזאמען וחכמי און געזאגט גלייך די הדגשה בדבר, ניט מ'האט דאס געדארפט פון אים באהאלטן, עד כדי כך איז מען געווען זיכער, אז ס'וועט אויסגעפירט ווערן, וויבאלד אז דאס איז די נקודה הפנימית פון יעדער אידן און פון אלע אידן, על אחת כמה וכמה אין זמן החורבן, וואס דעמאלט איז דאך דער גילוי ההתקרבות, ביז וואנענט אז ס'איז געווען די לייעות מאורים זה בזה, דוקא ברגע החורבן, כמוזכר כמה פעמים, האט מען אים גלייך געזאגט בגלוי, אז מ'וויל האבן יבנה וחכמי כדי דאס זאל מבטל זיין דעם ענין החורבן, און ער האט געמוזט דאס אפגעבן, און אפגעבן דאס ביז וואנענט ס'איז געווארן ברצון הטוב שלו, אז ס'איז דאך ניט געווען שייך מ'זאל אים דעמאלט עפעס נויטן, ס'איז דאך געווען על-פי דין, ס'איז דאך געווען על לבנון ואדיר יפול איז דאך געווען אין א מעמד ומצב על-פי תורה, וואס תורה רופט אים אן אדיר, וואס דא� פון דעם ענין וואס מ'פועל'ט-אויף אין גלות, אז נוסף הכללות אין א גלות וואס ער ווערט בטל, איז דערנאך דער גלות אליין מודה ומכריז ומליא אתך הוי'כי אנפת בי ישוב אפכו ושנחמוני איז דאך נחמה, טוט זיך אויף דעם ענין, אז דער ענין אליין ווערט אין אן אופן פון היפך, ווי ענין אין דעם אופן פון
- proofread
- 0