Paragraph
Paragraph rh-dn2pheaq
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-fdhtqw0v
- order
- 6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אזוי ווי ס'איז דאך שוין נאך דער תפילה, וואס מ'זאגט הוי'זהיר בתפילת המנחה, דערפאר וואס אפילו אליהו הנביא איז אויך נעמד געווארן אין תפילת המנחה, און מ'זאגט ווי נשיא לתי לך הוי'עת רצון איז ווי ער איז מבאר אויף דערויף אין זהר, אז אלע ענינים וואס זיי זיינען ניט רחמין ווערן מתהפך ווען ס'איז ונשיא לתי לך הוי'עת רצון ווערן זיי נתפך לטוב, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דעמאלט איז דאס ביתר שאת וביתר עוז. בפרט אז דאס רעדט זיך וועגן א מנחה וואס זי איז מסיים און איז חותם די שנת פון שמחה און תשמח און הכל, און זי פירט אריין און דערנאך איז מען מקטיר די חלבים ובדרים פון דער מנחה אין דער להבא של אחרי זה, מן התורה גאר עד השמורות, עד עמוד השחר, אפילו מדברי שפים להלחיק את האדם איז על כל פנים עד חצות. איז דאך פארשטאנדיק דער גודל הענין פון דעם זמן און ווי אזוי מ'קען דאס אויסמוצן, און ווי יעדער ענין הויבט זיך דאך אן אסתכל באורייתא וברא עלמא איז דאך דא בפרשת איין דער חסידישער סדרה פון היינטיקער סדרה ס'זאגט ער דארט, אז ס'איז דא א מאמר, און ס'זאגט אין קעפל פון דעם מאמר, אז דאס איז א מאמר לראש השנה וליום הכיפויים, און דער מאמר הויבט זיך אן תקעו בחודש שופך בקסל ליום חגונה כי חטא לישראל ואישפט לביקי יעקב, און מ'איז מבאר, אז ס'איז דאך דא סתם חדשי השנה, און דאס שטייט סתם חודש,
- proofread
- 0