Paragraph
Paragraph rh-d4jn7p5v
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-nx1s07dm
- order
- 3e
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז דאך וויבאלד אז מ'האלט נאך מעריב און נאך ספירת העומר פון שבעה וארבעים יום, איז דאך פארשטאנדיק פון די ביידע זאכן אז דאס איז שוין די התחלה פון די ג' ימי הגבלה, דריי טעג פאר חג השבועות, וואס דאס איז דאך בקביעות פון שנה זו די טעג פון דאנערשטיק און פרייטיק און שבת, וואס דאס איז דאך א הדגשה מיוחדה, אז דער ערב שבועות בקביעות שנה זו קומט אויס ביום השבת, וואס דאס האט דאך נאך א שייכות מיוחדה מיטן גאנצן ענין פון תורה, וואס הכל מודים אז בשבת ניתנה תורה און ווי דער אלטער רבי איז דאס מבאר אין תורה אור און אין נשיאים שלאחרי זה, אין זייערע דרושים, ווי אזוי שבת און תורה די זעלבע זאך, און עד כדי כך, אז די נוסרי התורה ומלמדי התורה ולומדי התורה, וואס זיי זיינען דאך די תלמידי-חכמים, ווערן זיי אנגערופן בשם שבת, אנהויבנדיק ווי ס'שטייט בגלוי בנוגע צו ר'שמעון בן יוחאי, וואס דאס איז דאך אויך אין דעם טאג, וואס כמוזכר לעיל איז דאך שוין דער ענין, אז מ'האלט שוין אין הוד שבהוד איז כאילו ווי מ'האט שוין דעם גאנצן ענין פון דער עבודה פון ספירת העומר, כמוזכור לעיל בארוכה, וואס אויף אים זאגט מען דאך אז מען פני האדון דא הוי איז דאס ר'שמעון בן יוחאי, וואס דאס איז נאכמער די הדגשה ווי ער שטייט אויך אין א צווייטן ארט בנוגע צו ר'שמעון בן יוחאי, אז ער ווערט אנגערופן אויך בשם שבת. וואס דערפון איז אויך פארשטאנדיק בנוגע צו יעדער אידן, אז וויבאלד אז יעדער איד זאגט ותין חלקנו בתורתך ועד כדי כך האנשים והנשים והטף, זאגן זיי דאך דאס אויך מצד חינוך, אבער ס'איז דאך חינוך על פי התורה, עאכו כמה וכמה אנשים ואינשים, וואס זיי זיינען דאך אויך מתפלל כמה פעמים במשך השבוע, עאכו כמה וכמה
- proofread
- 0