Paragraph
Paragraph rh-czqz71hm
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-0rvssvgg
- order
- O
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בטבת, במילא האט מען דאך גערעכנט, און דאס איז געווען די התחלה, איז ווי יעדער ענין פון התחלה וואס הויבט זיך אן פון די אלע ד'צומות שמדברי סופרים, איז דערפאר האט אין זיך די התחלה התוקף וואס האט ניט אין זיך אפילו דער המשך, און ניט אלעמאל אפילו דער סוף הענינים, כמדובר כמה פעמים, מ'זעט דאס אויך אין עניני חול איז א התחלה דארף מען האבן, בפרט נאך אין עניני קדושה, ווערט אויך אנגערופן בשם פתיחה, אז דאס איז א פתח פון א דבר חדש, כדי אויף צו עפענען א דבר חדש אין אן עת רצון דארף מען האבן אן עת רצון, מלמעלה, ביתר שאת וביתר עוז. ווי יש להאריך בזה ואין כאן המקום ואין כאן הזמן בזה. והנוגע לענינו עבודה בפועל איז דאך אין וואס באשטאנען די סיבה פון דעם תענית פון עשרה בטבת, כאמור, פון מלך בבל אל ירושלים. וואס דאס איז דאך בפשטות, אז ניט ער וועט אריין אין ירושלים, ס'איז מערניט אל ירושלים איז ער געבליבן איז ער געבליבן
- proofread
- 0