Paragraph
Paragraph rh-crvnjd17
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-k3vzk2g7
- order
- eX
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און די התחלה בזה איז שני חודש אלול, וואס דעמאלט איז דאך אויך בשעת צוויי אידן טרעפן זיך, סיי מענער און סיי פרוי, ביז אפילו אויך קינדער, איז דאך מנהג ישראל, אז מ'בענטשט יעדער איינער צו ווען ער האט געטראפן, אפילו ווען ער זעט דאס צו אים צום ערשטן מאל, וויבאלד אז ס'איז אבער הזמן גרמא, דאס איז חודש אלול, עאכו כמה וכמה י'ב' ימים אחרונים פון חודש אלול, וואס זיי זיינען דאך יום לחודש, ווי דערמאנט פריער, וואס גאנץ חודש אלול איז דאך לשון תיבות אני לדודי אז דעמאלט שטייט אין יעדער אידן בגלוי, אז אין וואס באשטייט זיין אני וואס ער איז איין זאך, און אים שטייט אלעמאל מיט דער וענדונג לדודי ביז וואנענט אז דער פועל'ט אויך, אז בודי לי אז דער אויבערשטער ווענט זיך אפ פון אלע אנדערע זאכן, און ער ווערט מערניט ווי לי און פון די אלע פיר ווערט ער ווערט אן איינציקער ראשי-תיבות אלול. וואס דאס איז פארבונדן דערמיט וואס בחודש אלול שטייען די אלע ענינים בגלוי, אן עבודה פון א אידן, בשעת עבודה פון א אידן הויבט זיך אן יעדער טאג מ'זאל זאגן מודה אני
- proofread
- 0