Paragraph
Paragraph rh-cmsfn8tj
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-whjzzkrr
- order
- 8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז שמחה, ס'האט אויך א ספעציעלע פארבינדונג מיט היינטיקן יאר וואס ער איז שנת הקהל, ווי גערעדט מערערע מאל, וואס דאס איז דאך אויך דריקט זיך אויס אין דערויף וואס מיר האבן זיך אלע צוזאמענגעקליבן צוזאמען, וואס דא איז דאך דא קינדער, טף, און אויך דא נשים אין עזרת נשים, און אויך אנשים די וואס געפינען זיך אין עזרת אנשים, און זיי אלע שטייען אין דעם זעלבן מקום קדוש, אלס א קהל גדול, וואו ס'געפינען זיך ספרי תורה, און וואו מ'דאוונט און וואו מ'לערנט, און וואו מ'מאכט החלטות טובות אויף מקיים זיין מצוות בכלל, ומצוות הצדקה בפרט, און ווי ס'איז נאך אויך דער פרט אין א קענות פון די קינדער פון צבאות השם אז מ'איז מסיים, און פארענדיקט דערמיט וואס יעדערער פון זיי ווערט א שליח פון דעם אויבערשטן אויף מקיים זיין די מצוות צדקה, דורך דערויף וואס מ'גיט אים די מטבע, און די מטבע ווערט אינגאנצן זיינע, און דערנאך דערמאנט ער זיך, אז דער אויבערשטער האט געזאגט, ווי אין דער קריאת התורה, אין כסף תלוי את העני ימח, אז מ'דארף זען, אז טאמער איז דא ערגעץ אן עני, דארפסטו זען באווארענען, אז אים זאל ניט פ עלם, און אז ער זאל ווערן אויס אני, במילא דארף זיין פלוי אז דארף מען אים לייען, אדער אויב ס'וועט און דערנאך אל תהי'לא כינושא דארף מען אים ניט ריטן מיטן באצאלן, נאר געבן אים בדרך כבוד אלס א הלוואה. וואס אזוי אויך איז דאך דאס דער אדעריו זידו פון יעדערן פון אייך און פון יעדערן פון אונז, לויט דער קריאת התורה, אז ס'דארף זיין דער ענין פון צדקה, וואס איש כולה כנגד כל המצוות כולם, און דוקא בסבר פנים יפות, אין אן איידעלבן אופן, און ניט אז ער זאל זיך פילן, וועמען מ'גיט דאס, אז ער איז דער מקבל און ס'איז דא א מתן צו וועמען ער דארף אנקומען, נאר מ'זאגט אים, אז ער גיט דאס מיט א הלוואה און גיט דאס בסבר פנים יפות, און דורך דערויף
- proofread
- 0