Paragraph
Paragraph rh-bqsdbgsc
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-b9r4bxqf
- order
- d5
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שרייט ער אז ער איז איינער פון כל ישראל! און אזוי טייטשט אפ רש'י, אז דאס איז כולל אין זיך, אין אט די ברכות און די ענינים, סיי בשלבתו, און דער עיקר גאר בחורבנה. בשלבתו איז געווען כמות אין זמן, און כמות אין אנשים א גרויסער, ס'קומט אבער ניט צו אט דער כמות וואס הראה בחורבנה, בפרט נאך ווי רש'איז מסעיר עד שיחי'המתים איז דאס א כמות הכי רבה, וואס על פי דין, אף על פי וואס קבוע אינו בטל, איז דאך דאס אין אן אופן וואס נתערבו איצטער ווייס מען ניט ווער צו וועלכן שבט ס'געהערט, און מאן דפריש, מרובע פריש וכו'וכו מיט די אלע פלפולים אין נגלה וואס מ'קען זאגן אויף דערויף, וכל הרוצה ויחכר מ'זאל אים זיין צו געזונט, וועט ער דאס פארן אין אן אופן ס'זאל ער אים ניט מבלבל זיין צו שמחת בית השואבה, ואדרבא ער זאל טראכטן, אז שמחת בית השואבה איז אויף אזויפיל גרויס והראי אז אפילו אט דעם פלפול לייגט ער אפ אויף א ביסעלע שפעטער, ניט חס ושלום אן ענין אין תורה וועט ער זיך אין דערויף ניט אריינווארפן זיך, אבער איצטער איז דאס דער זמן גרמא, ועוסק בצרכי ציבור באמונה, כמדובר לעיל, ווי דער אלטער רבי פסק'נט אפ, איז דאס נוחרי אפילו תורה, על אחת כמה וכמה וואס שמחת בית השואבה איז פארבונדן מיט תורה, מ'זאגט ושאבתם מים בששון אין מים אלא תורה, כמדובר לעיל באליכות גדולה. וואס כאן איז אויך, וויבאלד אז מ'נעמט זיך דאך די ריידן פון שמחת בית השואבה אויף וועלכע מ'זאגט ושאבתם מים בששון דערמאנען נאכאמאל די שאלה וואס מ'האט געפרעגט אין די שנים שלפני זה א דבר הכי תמוה בשעת מ'מאכט א זכר אדער א שמחה אויף די ענין שיהי ברענגט מען עפעס פון דעם ענין, און מ'נוצט דאס בשעת מעשה בשעת מ'מאכט די שמחה אדער דעם ענין, על דרך ווי מ'מאכט שבע ברכות, א זכר צו דער חופה בשעה פעם הראשונה, איז אט דעמאלט דא כמה ברכות
- proofread
- 0