Paragraph
Paragraph rh-bptsea2z
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-n41c1qwy
- order
- bj
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אים רחמנות האבן אויף דעם שליח און לאזן אים ער זאל אנגיין מיט זיין שליחות, און זאל זיין אין יחסים טובים מיט אלע אידן, ביז וואנענט מיט כל העולם כולו, און האבן אויף אים רחמנות ניט מבלבל זיין אים, און ניט אנרירן די יחסים שביניהם, דערפאר וואס ניט דאס איז זיין ענין, וקרוב לבדע איז דאס אויך ניט דער ענין פון דעם מענטשן וואס וויל אים אריינציען אין דער גאנצער שליחות, דעם גאנצן האמור וואס דאס איז אויך, כאמור, דער דרך ארוכה קצרה וואס דער אלטער רבי שרייבט אין תניא איז פון דארטן משמע בכמה מקומות, אז בא יעדערן האט דאך זיך זיין שליחות און זיין אופן פון שליחות און זיין אופן עבודה ווי אזוי צו דינען דעם אויבערשטן, במילא איז פארשטאנדיק, אז די אידן וואס געפינען זיך אין חוץ-לארץ, על אחת כמה וכמה זיי געפינען זיך אין א מקום קבוע, און אין דעם מקום קבוע האבן זיי שוין געטאן און שוין מצליח געווען-דארפן זיי זיך בעטן בא די אלע וואס וויל מען זיי רעדן וועגן זייטיקע ענינים, אפילו ווען דער זייטיקער ענין איז א גוטער ענין, ס'איז אבער א זייטיקער בערך פון אים-אז מ'זאל אים לאזן צורוען און לאזן אים צופרידן, און לאזן אים, פארקערט, נאך מסייע זיין אים אין אויספירן זיין שליחות, וואס אט דעמאלט וועט דאס מלכתחילה שולל זיין דעם ריבוי זמן ווא�
- proofread
- 0