Paragraph
Paragraph rh-bd6jfqbz
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-2bg3dpnz
- order
- k
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'איז דאך מובן וגם פשוט, אז לכל לראש דארף זיין דער ענין פון הקהל בשעת מ'פארבינדט דאס און מ'איז מסביר זיך, און די אידן ארום זיך, ביז אויך הטף, אז ס'איז דא אן ענין פון א מקדש רוחני, פונקט ווי ס'איז געווען דעמאלט א מקדש גשמי בפשטות, איז איצטער דא א מקדש רוחני, און ושכנתי בתוכם אט דאס איז א אידישע הארץ, און אין דער אידישער הארץ וואס ס'געפינט זיך ביי אים ברשותו ובגופו, ואדרבא דאס איז פליג דמי לשייפין קומט דאך דאס פון דעם הארץ, אף על פי וואס זי האט חלל הימני און אויך חלל השמאלי-איז פלי קדמה לכל שייפא, און דער דם הוא הנפש שבכל האברים, אויך אין מוח שבראש, נעמט זיך און ער קומט-אן אהינצו פון דעם לב וואס מראה באצבעו ואומר זה אט דאס איז אט די הארץ וועגן וועלכע ס'רעדט זיך. און דאס רעדט ער אויף זיך אליין, און מ'קען דאס באווייזן מיט זיין בת זבאו אליין אויף זיך, איז דאך פארשטאנדיק די געלעגנהייט, במילא אויך דער שטורעם ווי מ'דארף אין דערויף טאן און ווי מ'דארף אין דערויף טאן, און וואס מ'דארף אין דערויף טאן, און אין אן אופן אז יפה שעה אחת קודם, און אין אן אופן, אז טאמער לאזט ער דורך א געלעגנהייט, ווייס מען ניט צי דערנאך וועט ער האבן אט די געלעגנה הייט נוסף אויף דערויף, וגם זה עיקר, אז אויב ער וועט נוצן די געלעגנהייט איז אט דעמאלט בא די צווייטע געלעגנהייט וועט ער קענען טאן כפליים לתושי', משא יכ אויב אט די געלעגנהייט וועט ער ניט אויסנוצן וועט ער דעמאלט דארפן אנהויבן פון דאסניי.
- proofread
- 0