Paragraph
Paragraph rh-b51h04wx
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-nx1s07dm
- order
- Wp
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס יש לקשר זה, אויך נוסף אויף דעם כללות הקשר מיטן ענין פון תורה און מתן תורה, ובמילא מיט מתן תורה, וואס דאס איז דאך די הדגשה הויבט זיך אן אין דעם פון ראש-חודש, און נאכמערער בשעת ס'קומט אין ימי הגבלה, הגביל את האר וקידשתו וואס דאס ווערט דאך די הכנה קרובה יותר צו דעם ענין פון מתן תורה און קבלת התורה איז דאך פארשטאנדיק אויך דער ענין ווי אזוי דאס איז אויך פארבונדן אזוי יעדער איד, ווי איז דא אויף דערויף דער פסק-דין הידוע, אז לא שבט לוי בלבד, נאר כל איש ואיש אשר נדבה לבו, ווי דער רמב'ם איז דארטן מאריך, איז ניט נאר אז ער ווערט ווי שבט לוי, וד לוי עצמו ווערט ער ווי קודש הקדשים, וואס דאס איז דאך דער תואר און דער ענין פון דעם כהן גדול, כידוע דער אפטייטש בהנוגע צו מתן תורה, ואתם תגלי ממלכת כהנים וגוי קדוש טייטשט דאך אפ תורה שלעל-פה פירושו פון דעם פסוק, אז דאס מיינט מיט די דרגא פון כהן גדול. וואס דאס איז אויך דער קשר מיט דעם פתגם און די הוראה פון נשיא דורנו וואס איז אויך אפגעדרוקט בקשר מיט ראש-חודש סיון, וואס דעמאלט איז דאך געווען דער ויחן שם ישראל לשון יחיד, און דאס האט גלייך גע'פועל'ט, אז מצידה איז שוין געווען ראוי אז ס'זאל מקבל זיין די תורה, ביז וואנענט אז דער אויבערשטער האט דאס געזאגט בגלוי, און האט דאס אריינגעשטעלט בגלוי אין תורה שבעל פה, אז וויבאלד אז ויחן לשון יחן
- proofread
- 0