פסקה
פסקה rh-abwf4bsk
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-vv84mqbv
- order
- PW
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אן עשיר גדול, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דער נותן דארף אים געבן ביז וואנענט אז ביי אים זאל דאס תופס-מקום זיין, על אחת כמה וכמה וואס אזוי ווערט דאך די שאלה, ווי אזוי קען דאס יעדערער אויספירן, בשעת דער נותן האמיתי, און יעדער נותן, טוט דאס בשליחותו פון דעם נותן האמיתם, ידע המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, איז דער עשיר הכי גדול, וואס ביי אים דוקא דא דער ענין פון מי שיש לי מאתיים רצה ד'מות, און מי שיש לי ד'מות רצה דכפליים, ועל דרך זה הלוך והוסיף ואור איז דאך פארשטאנדיק, אז דעמאלט ווערט דער נותן, ביז אין אן אופן פון דעם נותן האמיתי, און דער אויבערשטער גיט יעדער אידן און אלע אידן א מעגלעכקייט, ברוחניות, אז נוסף אויף די עשירות וואס זיי האבן שוין אין מעשינו ועבודתינו, אין תורה עבודה וגמילות חסדים, און דאס איז דאך אויך נגד די ג'כוין און די ג'דברים, כבדובר בארוכה, וואס האישה נקנית בכסף ובשטר ובביאה, דערנאך ווערט דאס נמשך אויך אין דער מחירה, וואס יעדער איד טוט-אויף, דורך דערויף וואס ער ווערט באלעבאס אויף דער גאנצער וועלט, און טוט דאס אויף, ווי דער שיעור הרמב״ם, כדובר לעיל, איז אויך אין דעם ענין פון מחירה, ווי אזוי דאס ווערט דורך די דריי ענינ
- proofread
- 0