Paragraph
Paragraph rh-a5h62wek
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-108bwvtr
- order
- 28
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'איז כרגיל וכמנהג ישראל דער ענין פון דיברי כבושין אין א תענית סיבור וכיוצא בזה, וואס דאס האט דאך אויך דעם אפטייטש בפשטות, ענינים פארבונדן מיט מוסר, און דער צווייטער אפטייטש, מפלשון יכדיש עוונותם בחו וגומר, וואס דאס מיינט מען דאך די תכלית הכוונה פון כל עניני עוונות, ז ס'ז ל פון זיי ניט בלייבן קיין ראשון, ואדרבא, דאס וו ס ז ל זיין דערפון וו ס ז ל רויסקומען ז ל זיין דער ענין, ז ס'ווייזט זיך רויס חס דהוי,"' ין זיין מחילה וסליחה וכפרה, ויף די ענינים וו ס ברענגען וו ס ברענגען וו ס ו טענ ו בלתי-רצוי, ביז וו נענט ז ס'ווערט אין ים נתגלה, ז ס יז ן עת רצון דוקא להוי,"' כמדובר כמה פעמים ווי דער לטער רבי איז מסביר, אז א תענית איז דאס אן ענין פון אן עת רצון בלשון הכתוב, וואס דעמולט ווערט פארקערט דער רצון בהתגלות מערער ובתוקף מערער, ביז וואנענט אז ס'ווערט נתגלה, א רצון וואס איז שלא בערך צו דעם רצון וואס איז געווען לפני זה, אין א יום רגיל,
- proofread
- 0