transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1ס'איז כרגיל וכמנהג ישראל דער ענין פון דיברי כבושין אין א תענית סיבור וכיוצא בזה, וואס דאס האט דאך אויך דעם אפטייטש בפשטות, ענינים פארבונדן מיט מוסר, און דער צווייטער אפטייטש, מפלשון יכדיש עוונותם בחו וגומר, וואס דאס מיינט מען דאך די תכלית הכוונה פון כל עניני עוונות, ז ס'ז ל פון זיי ניט בלייבן קיין ראשון, ואדרבא, דאס וו ס ז ל זיין דערפון וו ס ז ל רויסקומען ז ל זיין דער ענין, ז ס'ווייזט זיך רויס חס דהוי,"' ין זיין מחילה וסליחה וכפרה, ויף די ענינים וו ס ברענגען וו ס ברענגען וו ס ו טענ ו בלתי-רצוי, ביז וו נענט ז ס'ווערט אין ים נתגלה, ז ס יז ן עת רצון דוקא להוי,"' כמדובר כמה פעמים ווי דער לטער רבי איז מסביר, אז א תענית איז דאס אן ענין פון אן עת רצון בלשון הכתוב, וואס דעמולט ווערט פארקערט דער רצון בהתגלות מערער ובתוקף מערער, ביז וואנענט אז ס'ווערט נתגלה, א רצון וואס איז שלא בערך צו דעם רצון וואס איז געווען לפני זה, אין א יום רגיל,
¶2פון מלאי מצוות כרימון, עאכו כמה וכמה וו ס ב זיי איז ניט דער ענין פון מלאי מצוות כרימון, נ ר וו ס ב זיי ווערט דער ענין המצוה זיין ן יגענע ז ך, מצוה מלשון צפסא וחיבור, ביז וו נענט ז ער ווערט איין מציאות מיט דעם לימוד התורה אין יחוד נפלא, ועל דרך זה אויך אין די פעולות המצוה.
¶3זוי פון עם עת רצון, ז זוי ז ל דערנ ך נמשך ווערן בכל השנה כולה, עאכו כמה וכמה, ז זוי ז ל נמשך ווערן ין עם ענין וו ס וליב ערויף יז געוו רן ענין פון י בלתי רצוי, וו רום ס יז פ רבונ ן מיט סמ ך מלך בבל על ירושלים, מצד די סיבה בלתי רצוי וו ס ס יז דערנ ך מגלה עווען חיבת הוי ז פילו וו ס ס'איז פ רבונ ן ביי עם ס יז ן נהגו שלא כדרוש, יז ויך עמולט נער ישראל לא יבוהו ן אהבה פנימית, וו ס קיין ז ך ען רט ניט נרירן, ון ויב ס'איז ד בר בלתי רצון זעט זיך נ כמערער רויס ווי זוי דער רצון איז רצון פנימי, וו ס קיין ז ך קען רט ניט נרירן, ס'איז דאך אבער א דבר הפשוט, אז דערנאך דארף דאס נמשך ווערן ביז אראפקומען אין בני חיי ומזוני רויחא בפשטות, מוז דאך דאס דורכגיין אויך ענינים פון סדר השתלשלות און כללים פון סדר השתלשלות און הנהגות פון סדר השתלשלות, וואס דערפאר פועל'ט דאס דעמולט, אז ס'זאל זיין אז דארט וואו זונות קענען יא עפעס תופס מקום זיין, איז וואס איז זייער תפיסת מקום? אז ס'ווערט גלייך על דרך ווי בענין הצומות בכללותם, אז ניט נאר אז זיי ווערן בטל, נאר זיי ווערן אויך נתהפך למועדים טובים, איז אויך אזוי די סיבה זייערע, וואס דאס איז דער ענין בלתי רצוי, ווערט אויך נתהפך
¶4ס'ווערט בטל דער חומרת הדבר, דערנאך ווערט אויך בטל דער דבר ווי ער איז ניט קיין חמור, דערנאך ווערט דער דבר בכלל בטל, ביז וואנענט ער ווערט נתהפך, און ער ווערט נתהפך כזכיות. און דאס איז נאך אויך ניט שייך, ס'איז ניט גענוג בנוגע צו דעם אויבערשטן מיט אידן, נאר ס'מוז ווערן דערנאך רצוי, און ווי מ'זאגט נאך ווי דער רמב זאגט אין הלכות תשובה, אז נעשה חביב לפניו ווי נאך מערער ווי ס'איז געווען קודם ווי ס'איז געווען דער דבר בלתי רצוי, ביז וואנענט אז טרם יקראו ואני אנה וואס דאס איז דאך א סדר ניט פון סדר השתלשלות, וואס דארט דארף זיין יתרותא דלתתא און דערנאך קומט ער יתרותא דלעילא, נ ך טרם יקראו יז שוין אני ענה. ון עמולט יז ך ויך פ ר ט נדיק, ז ס'נעמט זיך פון ז רט וו ס רטן קען ר יתרותא דט טע ניט דערגרייכן, ון ב ע ס ומט והינ ו ן ומט ס ן מיט ויך ויך מצד מתנה ון מיט חביבות וכו'וכו יז ך פ ר ט נדיק, ז דער ענה יז ל בערך כלל, צו ט דער עני וו ס קומט על ידי יתרותא לתתא. וכמ ובר כמ פעמים בארוכה בזה. וו ס ס איז ך בכלל בכל יום צום, וו ס יעדער יום צום איז ך ווי דער לטער רבי ז ט פ רבונ ן מיט ן עת ר ון, ערנ ך ט וך זיך יע ער צום זיין ענין מסויים, ין וועלכע ער טיילט זיך וויס פון לע איבעריקע, ון ווי גערעדט ביום השבת בארוכה דער אויפטו פון עשירי וטבת וואס מ'זעט דאס גלייך אויך אין דעם וואס דאס איז עשירי יהי'קודש דער יום בחודש, און עשירי יהי'קודש דער חודש אין מנין החדשים, איז אויך דער ענין ווי אזוי דאס ווערט מיוחד אויסגעטיילט, וואס לכאורה איז דאס א דבר בלתי רצוי, אז מלך בבל ווערט סמך אין ירושלים,
¶5על ירושלים, ה ט ס ין זיך ויך ט דעם ענין וו ס יש לומר, ז מצד ערויף איז ויך ט ד ס דעם תוקף, ז ד ס יז דוחה אפילו שבת, ווי דער בית יוסף ברענגט, און ווי גערעדט ויך ווי עם שבת בארוכה, ז ד ס ווערט ן ענין וו ס איז אינג נצן טוב וקדושה, ז ס'ווערט אתהפכא מחשוכא לנהורא און ניט נ ר ס ווערט סתם ניו נ ר מלך בבל ווערט נתהפך לגמרי, ביז ז ער ווערט סמך וסומך ושום ומסייע ין י ענינים וו ס זיי זיינען פ רבונדן מיט שלימות היראה, וו ס ס יז ך דער ענין פון ירושלים, און ין ירושלים גופא יז ך ב כלי השלימות יז ך ד ס ין חומת ירושלים, איז קומט-צו פון מלך בבל קומט צו אפילו אין דער דרגא ווי דאס איז ירושלים און חומץ ירושלים קומט דארט אויך צו, אז פון אים האט מען דעם סמך, אז ס'ווערט נאכמערער און נאכמערער, ביז וואנענט אז ס'ווערט אנגערופן בשם סמיכה, בלשון פון סומך נופלים וואס דאס איז דאך אויך אן ענין פון סומך נופלים, ווארום ווי ירושלים אפילו ווי זי שטייט אין תכלית השלימות איז דאך דאס ווי דאס איז מצד הבריאה ומצד למעלה, דערנאך קומט דאך א איד און טוט אויף אין דערויף אין אן אופן שלא בערך, ביז וואנענט אז די דרגא אין וועלכע זי איז געווען פריער אין ירושלים ווערט אנגערופן בשם נופלים, און ווער איז פוועט און טוט-אויף די סמיכות ירושלים פון דעם נופל? איז דאס דוקא פון בבל, פון אתהפכא, על דרך ווי דער אלטער רבי ברענגט אויך אין ספר התניא, אז אף על פי וואס ס'שטייט דאס דער לשון נפל, נפל במדריגתו אדער שבע יפול צדיק וקם איז דאך דאס מערניט וואס בערכו ווערט דאס אנגערופן בשם נפל,
¶6ואנענט, ז ד ס יז בדוגמא ווי ער עמוד שבו גן עדן לגן עדן, ון ין גן עדן עצמם ביז גן עדן אין מספר פון אין סוף, ביז נ ך העכער פון עם ענין המספר, וו ס מערניט וו ס בדרג ו וועלכע ער איז עולה, יז בדרג זו עולה איז ער אין ן אופן הכי נעלה, וו ס ס יז ך דער ענין העמוד, און ניט דער ענין פון דער מהר דינור וכיוצא בזה, ווארום א איד איז שוין דורכגעגאנגען די אלע ענינים אין גלות, על אחת כמה וכמה אז מ'האלט שוין אין סוף זמן הגלות, און די עליה זיינען אין אן אופן וואס הולך אין אן אופן דורכן עמוד שבין גן עדן וגן עדן. וואס יש לקשר זה אויך, אז עמוד איז פארבונדן מיט התחלה פון דעם רמב,"ם, וואס זאגט יסוד היסודות והמצות חכמות, ז ס יז עט ער עמוד וו ס ויף ים האלטן זיך לע חכמות, כולל ויך חכמת התורה, וו ס יז ך, ו אדרבא, ב ע ער רמב ם ז גט עמוד חכמות מיינט ער זיך דער עיקר החכמות, וו ס ס יז ך ענין פון תורה, ון ס יז עמוד לשון יחיד, ז ס יז דא ער איינציקער עמוד וו ס ס יז ויך פ רבונ ן מיט אידן, וו ס יז יז עדער איד עמך כולם צדיקים ווערט דאך א צדיק אנגערופן עמוד עולם וואס דאס קומט אויך דערנ ך נשתלשל אין עמך כולם צדיקים ז יעדער איד אין וו ס פ ר מעמד ומצב ער ז ל ניט שטיין איז ד ך זיכערע ז ך, ז במשך ימי חייו טער ריבוי פעמים וו ס ער ט קרעכצע געט ן אויף ן ענין של אידישקייט, פון תורה ומצוותי
¶7וכידוע דער פתגם פון מראגאטשאווען וואס דער רבי נשיא דורנו האט דאס אויך געז גט, און געז גט על דעת עצמה וכו,' אז א אידישער כרעכס איז דאס אן אמת'ע תשובה, ביז א תשובה וואס זי שטעלט-איבער דעם גאנצן סדר השתלשלות, וואס די גאנצע זאך פון בריאת העולם איז דאך געווען כדי מ'זאל איבערמאכן אט דאס וואס אזוי איז דאס מצד סדר השתלשלות השתלשלות, איז איד על ידי עבודתו, וו ס עבודה זיינער נ ך איז ד ך בעיקר רתיד ואתבת צדיקייא בתיובתא, איז תשובה מאכט נייע מציאות, אויך נייע מציאות פון דעם ג נצן סדר השתלשלות, ביז וו נענט ז ד ס נעמט און פ רבינדט און מאכט ד ס איין ז ך מיט עצם עצמות ומהות. וו ס ד ס יש לומר איז אויך דער קשר און דער תוקף עשירי בטובות, וו ס כ מור יז ס עשירי שב עשירי יז ך ס נ כמער ער ענין וו ס ס יז ו ין ערויף פון עצמות ומהות, ון ס ווערט ערנ ך נשתלשל ויף ויפט ן ויך י תיובתא, ביז ין מטה, שין תחתון למטה הימנו, וויך ד רטן דערגרייכט י פעול פון צדיקייא בתיובתא, ז ויך מ ט דאס בירור בכל סורר השתלשלות, אפילו אין דעם אין תחתון למטה הימנו, אז אויך אהינצו דערגרייכט דאס אף על פי וואס א איד אליין איז דארט ניטא, דארט קען אבער זיין ענינים וואס איז פארבונדן מיט וואס אין השתלשלות כמה דרגות, ביז וואנענט אז אויסו דא פון זיינע נכסים וואס פון זיי איז געווארן א דבר המזיק, און וויבאלד אז דאס איז זיינע נכסים, און ס'איז א דבר המזיק ווערט דאס ארבעה אבות מזיקין, און ס'איז פארבונדן מיט זיינע זאכן וואס ער דארף דאס משלים זיין, נוסף אויף דעם לשון השלמה אז ס'זאל ניט זיין קיין חסרון, ס'זאל אויך זיין משלם במוטב. און דאס, פארקערט, איז אין אים מגלה דער ענין פון אידית,
¶8איז דאך אויך פארבונדן מיט ארבעה אבות ניזיקן כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך דער תוקף און די שייכות און וואס מ'שטעלט דאס נאך העכער פון שבת, על דרך ווי מ'זאגט אז אידן זיינען העכער פון שבת, און אף על פי וואס שבת מקדשא וקיימא איז דערנאך זיינען אידן מקדש את השבת, און מקדש אין אזא מין אופן ביז אין אופן באין ערוך, און מ'מאכט אויף דערויף א קידושה, קידושי רבא מיט אלע פרטים שבדבר, כמדובר בארוכה כמה פעמים, און אויך מקצתם אויך דערמאנט אין דעם נעכטיקן רעדן, און יהי רצון, אז פון די אלע ענינים זאלן בקרוב ממש קומען ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, דורך די גאולה האמיתית והשלימה, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז נאך פאר דערויף זיינען אידן משלים מעשינו ועבודתינו בתכלית השלימות, נוסף אז ס'איז ניטא קיין חסרון איז אויך דא שלימות ובתכלית השלימות, און דאס ווערט די הכנה קרובה צו דעם יום שכולו שבת, און נאך מערער צו דעם יובל, צו די שביעית, און נאכמערער צו די שמיטות, און נאכמערער צו די נון אלפים יובלות, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך פארבונדן, כאמור, מיט די דברי כבושים פון יום השירי, אויף דאס גופא וואס מ'דארף אנקומען, און ס'איז דא די מציאות פון מלך בבל, איז דאך דאס גופא טאקע צוליב, אידן זאלן צוקומען צו דער עלי'הכי גדולה, ערוויילע בער יז לפי עכ״פ יז דא מ י ו פון בבל, וו ס ימ י ו פון בבל ט קע זי רירט ניט ן ין ין עם עצמות פון י ן, ס'קען בער נרירן ניט נ ר י נכסים פון י ן נ ר י ן ליין. ון ס ופ, ז ס'קען נרירן פילו י נכסים זיינען, ון פילו ז י נכסים זיינען גאר בטבן, ווי ער ויבערשטער ט זיי
¶9באשאפן, יז ך ד זעלכע נכסים וו ס בטבע זיינען זיי מועד, ערפ רוו ס ט ס יז ער טבע של ם, וו ס ער ויבער טער ט זיי זוי ב אשאפן. ז ט מען, ז אויך, ז י רבה אבות נזיקן ווערן פ רבונ ן מיט דל יציאת השבת, ון י לע ענינים וו ס זיי זיינען ין טוב, אויך ין מספר ד, ביז דעם ענין וו ס ס יז ד י שמות וו ס זיינען פון אותיות ווי ער שם אדנ-י, ון ערנ ך יז נ ך העכער ווי ער שם ווי בין דל אותיות, כמדובר כמ פעמים בארוכה. און ווי זוי קען מען אהינצו דערגרייכן, און ס'ז ל ניט זיין ן ענין פון נהמא דכסופא וליב דערויף האט מען געמ כט עם ג נ ן סדר השתלשלות, מיט די לע עליות וירידות וו ס ס'איז בן ים געווען, ניט נ ר ירידה פון שבע יפיל צדיק וכם, נאר אויך ירידה ווי מ'האט געזען ווי ס'איז געווארן פארבונדן מיט א גלות בפשטות, און סמך בלך בבל אויך בפשטות, און ס'איז געווארן בבל אין אן אופן בלתי רצוי, וואס דאס וואס אפילו לפי שעה קען אזוי זיין, איז דאס אליין איז דאך דאס א גוואלדיקער העדר השלימות וכו'וכו ואין להאריך בדבר המבהיל.
¶10אז מ'איז שוין דארט דורכגעג נגען, און מ'איז שוין צוגעקומען צו תעניות ווי זיי זיינען אן עת רצון, און ווי דער תענית איז אן עת רצון, ווי די תענית עשירי בעשירי, וואס דעמולט שטייט דער עת רצון אין אן אופן וואס ער איז נאך העכער פון שבת, אפילו ווי שבת איז שבת מקדשא וקיימא, און דערפאר קען ער דאס דוחה זיין, כמדובר כמה פעמים. גלייך ר פ, ולא יקבום פילו כהרף עי,"' נ ר בזריזות הכי גדולה, וויב לד ז אידן זיינען ז ריז ין לימוד התורה וקיום המצוות, ובפרט ין מצוות הצדקה, וו ס רט יז ך דער ענין ה זריזות נו גע ביותר וביותר, ביז וו נענט ז ס יז פ רבונ ן מיט כל התורה כולה, בדוגמא ווי מ'ז גט אויף ואהבת לרחו כמוך, ז ד ס יז דאס איז דער ענין פון כל התורה כולה, וואס זי איז אדרבא פירושה היא פון ואהבת לרעך כמוך, כלל גדול בתורה, און דערנאך ווערט גאנץ תורה א פירוש אויף דעם כלל גדול, ווארום דער כלל גדול ווערט אויך אויפגעשטעלט נאך העכער פון תורה ומצוותי', וכמדובר כמה פעמים בארוכה, אז ואהבת לרעך כמוך איז דער פנימיות'דיקער אפטייטש אין דעם, ז ס ייט ויף י ן מיטן ויבער טן, ווי רש י ברענ ט רא בפירושו על הש ס ין מסכתא שבת, וו ס ס יז ך ויך ב יו, וכמ ובר כמ פעמים, ון ס'קומט רויס בגלוי דער ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, אפילו ז מ'ה לט ין מיטן וואכעדיקן ט ג, איז דאך אבער וואכעדיקער ט ג, וו ס ד ס ווערט ט ג אויף וועלכער דער איד איז געוו רן בעל הבית, במילא ווערט ער בעל-הבית אויך אויף זמן ומקום, און איז ממשיך הקדושה הכי עליונה, נ ך העכער ווי די קדושת שבת ווי זי איז מקדשא וקיימא, און זוי פועל'ט ער אויך אין אלע זיינע נכסים, ביז אין אזוינע נכסים וו ס דער אויבערשטער האט זיי ביי שאפן אין ן אופן,
¶11פון מועד וכיוצא בזה, יז ער ס מהפך, ז ס'ווערט ער ג נ ער תוקף, ווערט ער תוקף ין קדושה, ז בטבע ווערט ביי י ן טבע פון זיין נפש הבהמית, ז ער טבע פון זיין נפש הבהמית יז, ז ער יז יין ייכו ניט צו ענינים בלתי-רצויים, על-דרך ווי די גמרא ווי ירשלמי ז ט ווי די גמרא תוספות ברענגט רויף, ז חסיקי תיבוא סי לגופי מנפשי כרע ז ב ע ס ומט ו מ ן מ ים ען ער ניט בלייבן טיין, נ ר ער ווערט לייך ין ן ופן ל רי,"' וכמ ובר כמ פעמים. וו ס ס יז ויך וו ס י מ כט יבער זיין טבע, ווי מבו ער ויך ין ספר תניא ק יז יעדער יד ט ד ס בכח, ז דורך דערויף וו ס ער מאכט ס מימ פעמים, ע כו כמ מימ פעמים ואחד, ווערט ס ביי ים פריער ט קע טבע שני, ערנ ך בער ווערט ס ביי ים ער טבע ראשון, ון נ כמערער, ז ביי ים יז ג ר ניט יייך ז גן, ז כ סלקא-דעתך, ז ס'ז ל זיין פילו בטבע, וויב לד ז ס רעדט זיך ווע ן י ן, יז כמדובר לעיל, ווערט ביי ים מפשי קרו ניט מצד עבודה, נ ר זוי ווערט ס, ווי פירוש הפשוט ין עם ענין, ז ס ווערט זיין טבע בפ טו ז ער ערט מו ים יז מנפ ך רב ווערט ער טייט ער לייך ין מעמ ומ ב פון רי ון וו ס נ כמערער, ז כל י ר ל בני מלכים הם, ון נ כמערער מלכים הם, יז ך מלך כיוון שכרע, שוב עיני זוקף, ווערט ד ס ביי אים שטענדיקע טבע, נ ך העכער ווי טבע ראשון, וו רום ד ס יז י טבע מ צד קדושה ומצד נפש אלקית שלו ומצד נפש הבהמית שלו, ווי ס ווערט בער נפש הבהמית פון י ן, יז ך אדרבא, ווי ס טייט ד ך ין חסידות ון ין קבלה בארוכה, ז לע י לבו וועט דער נשמה מקבל זיין עיר חיות פון דעם גוף, וו רום דער גוף ווערט ד ס יף פון י ן,
¶12וו ס ניט נ ר גופא דלהיין קדישא ון ער ט דערנ ך ז ט מען נפשי דלהיין קדישא, ון ערנ ך ז ט מען נ ך עכערע ז ך, רוחא דלהיין קדישא, דערנ ך ז ט מען נ ך עכערע ז ך, נשמתא דלהיין קו דש קדשים, נ ט ד ווערט ר עיקר הקדושה ווערט דוקא ין עם עולם התחתון שאין תחתון למטה הימנו, וו ס ס יז ך דער ענין אין י ן עצמו יז ס דער ענין הגוף שבו, און כמדובר כמ פעמים וו ס מ'ז ט בנוגע צו חו דש טבת, ז ס יז חו ך וף נענע מן וף, ז עמולט ט ט ער וף פון עצמות ומהות, כביכול, נע פון עם וף פון י ן י ן, נו וכ פון נ מ, וו ס מאי ק מ מ לן, ס יז חלק אלוק ממעל ממש, פילו ער נפש הבהמית יז ך ד ס בר רוחני, נ ר ער ויפטו יז, ז נענע דוקא מן הגוף. וו ס ס יז ך ויך ער תוכן פון עם ענין, ז וואו יז עצמות ומות? דוקא ין תחתון שאין תחתון למטה הימנו, וו ס ביי י ן יז ס ער ענין הגוף שלו. ון ס ווערט בל ון פון עם מיטעלן רבי'ן ין ביאורי הז ר, ז ער מ י ון י גשמיות פון עם גוף פון י ן ווערט איין ז ך מיט י מ יו פון עם עצמ ו ומ ו כביכול, ער פילו ן כביכול, ווי ער ז ט ט רטן ין ביאור זוי, ניט נו נ י ן וו רט כביכול. ון ויהי ר ון, ז פון ער רע ן ין י לע ענינ ן ז ל מען ומען בקרוב ממש וזען ס ינך רואות מוריך ין ן ופן וו ס לא יכנף עוד מוריך, ז ס טייט עצמ ומות בגלוי, פילו ניט כסוי
¶13פון כנף בעלמא, ע אחו כמה וכמה ניט קיין לבוש ניט, וכיוצא בזה כמדובר בארוכה אין די פריערדיקע התוועדות, און ד ס ז ל לץ זיין כ מור תיכף ומיד ממש, אז פון בעצם היום הזה וו ס סמ ך מלך בבל על ירושלים ווערט ירושלים נתגלה מיטן ג נצן שטורעם און מיטן חומת ירושלים, וואס אני אהי'לה חומה תאש,"' ין ן אופן וואס ס'האט חומה, און האט אויך א פרזות תשב ירושלים, כמדובר לעיל, אז אזוי זאל נאך זיין אין די לעצטע טעג פון גלות, ווערט בא יעדער אידן הרחבה פון פרזות בפשטות אין ענינים גשמיים, על אחת כמה וכמה בפשטות אין ענינים רוחניים, אין לימוד התורה און אין קיום המצוות, ביז אין אן אופן פון פרזות, און צוזאמען דערמיט דער גאנצער עילוי און דער שבח פון דער חומה.
¶14און דאס ווערט אויך, כמדובר, נמשך גלייך, ולא ייכבן אפילו כהרף עין, נאר תיכף ומיד, בזריזות הכי גדולה, ביז וואנענט אז דאס ווערט כהרף עין און נאך ווייניקער, אז תיכף ומיד ווערט די גאולה האמיתית והשלימה אט דא למטה, נאך איידע ס'קומען אן די ענני שמיא, און תיכף ומיד האט מען דערנאך די אלע ענינים וואס דארף מען האבן אויף זיך א השתלשלות אויך אין אן אופן פון זריזות הכי גדולה. וואס דאס איז נאך אויך במיוחד, כמדובר, אין עשירי שבעשירי, וואס דאס איז דאך געווען וואס מלך בבל האט אנגעזען די עשירי שבעשירי ווי ס'איז פארבונדן מיט אים, כדי דער גלות זאל זיין ווי ס'איז געווען, ובפרט נאך אז ער האט דאך געהאט די ענינים ביז וואנענט הלבנים בעדי רעיפול וואס ס'שטייט בנוגע צו סנחורבין, און דערנ ך אויך בנוגע צו דעם מוחדנצר מלך בבל. און ס'ווערט דער ענין, ז ס'איז למעלה מסדר השתלשלות, וו ס ד ס איז ד ך דער ענין פון בבל ניט ן ענין פון דרגות והשתלשלות, נ ר ס'איז למעלה מדרגות והשתלשלות, כמדובר כמה פעמים.
¶15אין דרגא הכי תחתונו, שוין ט קע למטה הימנו, וז מען מיט עם ענין פון בבל, ווי ד ס איז העכער פון כל עניני סדר השתלשלות, וו ס דערפ ר יז ס דער בבל ה מיתי, רט יז ניט ייך בלי שימצא ר וסוף, כמבו ר בארוכה ין עם דרוש פון יום יום כולכם וו ס ס איז ד ך אויך פ רבונדן מיט דעם מעמד ומצב האמור, מבלי שימצא ר וסוף, ון ערנ ך טוט ס, ון מאכט יבער י נ ע וועלט ין ן ופן ז ס'ווערט ס נתגלה, ביז ין ן ופן ויו עיניך רואו מוריך, ובאו בנקרות ורים, מיט י לע פסו ים, ווי ער ברענ ט ר פי ר פסו ים ין ספר תניא קדישא, בשע ס'רעדט זיך וועגן ט דעם ענין, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך די שייכות במיוחד בשנה זו, וואס ס'איז דאך אויך בהשגחה פרטית האט מען אויך אויסגעקומען, אז דער סיום פון רמב,"ם, וואס דאס איז דאך כולל כל התורה כולה, ווי דער רמב וי ער שרייבט בהקדמתו, און ווי ס'איז אויך אויסגעשטעלט געווארן, אז ער איז מסיים דאס, ומלאה הארץ דיעה את הוי'כמים לים מכסים וואס דאס איז דאך בקיצור, אבער אין לשון סך וברורה, די כל ענינים האמורים, אז ס'איז כמים לים מכסים וואס דאס איז נאך מערער ווי ער רעדט וועגן דערויף אין הלכות תשובה, כמדובר בארוכה ביום השבת קודש, וואס דאס איז דאך געווען די הכנה אויך ליום זה, ליום הראשון של אחריו, וואס איינע פון די ענינים פון יום הראשון איז דאך ווי מ'זאגט אין שיעורו של יום, אז דאס איז די עלי און ער יר פון ט עם ט יז, ענין פון ל וי'ארץ ומלאה טבל ויושב ובר וו ס ס יז ער תכלית השלימות ווי ס'וועט זיין לע י לבו, וו ס מעין ז יז עווען ביום ר ון לבריה, ון ערנ ך יז עוו רן ג נ ער ס ר זמנים ומקומו וכו, ביז וו נענט ז בקרוב ממש ט מען פון עם יום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים
¶16שטייט מען יצטער ין יום הראשון, וו ס מ'זעט, כ מור, ליכנף עוד מוריך זעט מען להוי'הארץ ומלואה וטבל ויושב ועה, צוז מען ויך מיטן בנין בית-המקדש, וו ס ד ס איז ד ך ויך וו ס מ'ז גט הנסו פת העולם ורבו מלך הכבוד, ון דערנ ך ויך מסיים מיטן ענין מיטן צווייטן מ ל ז גן, און מ'איז מסיים מיטן ענין פון סלע, כמ ובר כמ פעמים בארוכה. ון ב ע יז מחליט, ז ז זוי רף זיין, ו ס יז ניט יין ברירע, ון מ יז וין ורך עג ן כלו כלו י ין, ון מ'ה לט וין מ יו ט נ ים ימים, ון מ'ה לט וין ויך ין עם שיעור פון חומש, וו ס ס יז ך ין פרשה ויחי, ון ין פרשה ויחי עצמו תחילת הסדרה, מתחילתה, וו ס רטן ויבט זיך לייך ן רע ן וכי יעקב בארץ מצרים שבע עשרי שנה, ז וואו יז עווען ער עיקר חיות וו ס י ן ב ומען ורך ערויף, ווי ער איז מסיים ין עם רמב,"ם, ז ערפ ר יז יזכו לחיי עולם הבא. פון וו נענט יז מען זוכל עולם הבא? דורך ערויף וו ס מ'מאכט זיך פנוי בתורה וחכמתה, ווי דער רמב."ם יז מסיים ספרו, ון ורך ערויף טוט מען ויף, ז נ ך זייענ י ין רץ-מציים בפ טו מיצרים וגבולים פון עולם-הז ון נ כמערער מיצרים, וו ס ס ופ יז וין לו ווי ער ז ט ין תניא, ון ין ערויף ופ יז נ ך לו ו ין עם לו וו ס ס יז ער לו בפ טו,˙ ו כמ י וע ער פס ם פון נשיא דורנו, ז ניט מ'וועטו ר ר ון יז מען ע ענ ען ין לו ון ניט מיט ונזער ר ון וועט מען רויס ין, ון מ'וועט רויס ין בר ונו ב ר ו ב ו ט ער ויבער טער מועיד עווען ב ור ו, ז כלו כל הקיצין ער ט וין לי נ עז ט, ז ס'מוז זיין לוי לו ון ס'מוז זיין ער קץ האמיתי בכל הפרטים, ון אדרבא ס'איז שוין אויס קיצין ון אויס מדידות והגבלות,
¶17און גלייך אין די לעצטע רגע פון מדידה והגבלה ווערט דאס גלייך דער רגע שלאחרי זה, געת פרתו פעם שני און מ'דארף ניט אנקומען צו א פרה, נאר וואס דען דאס האט נשיא דורנו מגלה געווען פריער אין דעם לשון פון לעלתר לגאולה און דערנאך נאכמערער, אז שוין דורכגעגאנגען א סך מאל לאלתר זינט עמולט טאן יז זיכערע ז ך, ז מ'ה לט וין בפועל ממש ין עם רגע שלפני רגע פון גאולה מי ית והשלימה. ובפרט נ ך, ז מ'וועט מסיים זיין כ רגיל בכגנז ז, ין מ כן יע ערן מ נוכח עם כ ן, י ליח אויף געבן ויף צדקה, ון געבן ויף צדקה כפליים לתושי,"' ון נ כמערער חוט המשולת
¶18לטושי,"' וו ס ס יז ויך פ רבונ ן מיט בי מ קדש השלישי, כמדובר בארוכה לפני ז. ובפרט נ ך, ז פ ר דעם, יז כ רגיל, און ווי ערמ נט ויך פריער וועט מען ויך מסיים זיין עם רמב,"ם, וו ס ווי ער רייבט ביי הקדמתו לחיבורו ז וו ס ער ט געשריבן בלשון הקודש, ון ס יז מבדיל געווען, עם כל שאר החיבורים, ער האט געקענט שרייבן נאך ענינים, חיבורים בתי לשון הקודש, האט ער דארט ניט געוואלט ניצן דעם לשון הקודש, און כדי אויסצוטיילן, אז מ'זאל וויסן זיין, אז דער ספר שלו, וואס דאס איז בדוגמא פון תורת משה, וואס ממשה עד משה לא יקם כמשה, און ווי ער שרייבט בהקדמתו איז ער אויך כולל בזה כל התורה כולה, במילא אז מ'האט אויך דעם סיום שלו, ה טן סיום פון לעיני כל ישראל וו ס ס יז ך ער סיום פון חמישה חומשי תורה, וו ס זי יז כולל ין זיך כל התורה כולה, וויך תורה שבע על-פה, ון לייך נ ך ערויף, כמנהג ישראל, פ רבינדט מען ס לייך ויך מיטן לץ סופן בתחילתן, און ס'הויבט זיך לייך ן דער יסוד היסודות ועמוד החכמות שישם מצוי ראשון, כממוזכר אויך, און ער האט גערעדט אויך ביום השבת קודש, און אזוי אויך מסיים-זיין, כאמור, דעם סיום אין רמב,"ם, און דערנאך וועט מען דאך אויך מאכן דעם סיום הגדול מיט א סעודה ווי ס'דארף זיין גמרא של תורה, און א סעודה דוקא בשמחה, ובשמחה ביז אין אן אופן פון ופרצת ווי מ'האט שוין מכריז געווען, און מ'גייט דאס מאכן
¶19בית הכנסת ובית המדרש של נשיא דורנו פון דעם רבי'ן דעם שווער לאחרי תפילת ערבית, און נאך דערויף ווי מ'האט זיך אויסברענגט כדי מ'זאל קענען פארברענגען מיט נאכמערער שטורעם, און אין אן אופן אז דאס זאל דורכנעמען דעם כל השנה כולה, כמוזכר לעיל כמה פעמים. און וואס דאס וועט אויך נאכמער מוסיף זיין אין די זריזות וואס דער אויבערשטער ברענגט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה, נאך ניט ווארטן אויף די אלע ענינים, נאר ברענגען און מקדים זיין זיך, ווי דער אויבערשטער אליין איז מבטיח, מי הקדימני והשלם, אז ער קומט לכל לראש, און בפרט נאך נאך א תענית, איז דאך טרם יקראו ואני ארא איז גלייך תוקף לאחר הדיבה בזה, טוט-אויף דער אויבערשטער את כל התלוי בו, און וויבאלד ער טוט-אויף כל התלוי בו איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס טוט זיך אפ מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, ביז אין אן אופן למעלה ממדידה והגבלה, בבל דקדושה, כמוזכר לעיל. און ס'ווערט דערנאך נמשך בהמשך פון יום פון עשירי בטבת, אז ס'ווערט נתגלה דער עצם היום הזה, ביז עצמות ומהות, נאך בשעת ס'איז נאך דא די רגעים אדער די זמנים וואס זיינען נאך פארבונדן מיטן תענית, במילא ווארט מען נאך צו די וויילע, ביז וואנענט מ'האט דערנאך די סעודה גדולה, מיט די שמחה גדולה וכו'וכו,' אבער שוין ווערט נתגלה דער ענין ווי אזוי דאס איז אן עת רצון, ובפרט נאך, אז נאך קודם מ'איז מסיים דעם תענות איז מען אויך, כאמור, מאכט מען דעם סיום אויף ספר הרמב,"ם, וואס דער סיום זיינער איז דאך ומה להארץ דעה את הוי כמים לא ים מכסים ולפני זה, אז ס'רעדט זיך וועגן א מעמד ומצב של שמחה, און אין שם אויך לא רעב, איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'דארף ניט זיין אויך קיין ענין של תענות,
¶20ס'ווערט גלייך נתגלה דער עת רצון, און ס'ווערט דערנאך נמשך נאך אין די רגעים פון עשירי וטבת, עאכו כמה וכמה אז מ'האט דערנאך אחד עשר, וואס ווי מבואר אין חסידות בכמה מקומות, איז אחד עשר איז דאס דער ענין פון ספירת הכתר, ביז וואנענט אז מ'טוירט דאס גאר אמאל פאנאנדער, אחד באזונדער און עשר באזונדער, כמדובר ומבואר בכמה דרושים, און ס'ווערט גלייך דער סיום פון דעם גלות, והוא העיקר, און נאך איידער מ'איז מסיים דעם סיום פון דעם רמב בם, און גלייך נאך דערויף איז מען מסיים דעם רמב בם, וואס ס'איז דאך אן ענין של תורה קען מען דאס ניט אפלייגן אויף שפעטער, און דערנאך פראוועט מען אויך א סיום, ברוב עם הדרת מלך גלייך במצוי עשירי בטבת, און דערנאך אויך במשך הימים שלאחרי זה, ווי מ'האט קובע געווען מאכן א סיום אויפן רמב",ם סיי דא אין קרית מלך רב פון נשיא דורינו בעיר זו, על אחת כמה ועל דרך זה אויך בכמה עיר עיירות ומושבים, על אחת כמה וכמה בארצנו הקדושה, ווי מ'האט דארט קובע געווען, און מ'וועט זיך נאך אויך מוסיף זיין אין נאך ערטער.
¶21ובפרט נאך אז בשעת מ'מאכט א סיום אין איין ארט, איז דאך מעצמו פארשטאנדיק אז דאס איז מעורר און מזרז די אלע איבעריקע, אז זיי זאלן נאך מזרז זיין אין די סיומים וואס זיי מאכן, און א זיכערע זאך אז דער אויבערשטער איז מסיים דעם גלות, והוא העיקר. און ס'ווערט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו. וואס דאס איז אויך די לעצטע הלכה אין רמב,"ם, וואס הלכה איז דאך מלשון הליכות עולם לו היילט דאס אויף גלייך אין וועלט, אין אן אופן אז מ'מאכט פון דער גאנצער וועלט אן ענין של מהלך, ביז הליכה שלא בערך, איז דאך די לעצטע הלכה הויבט זיך אן וביתו הזמן וואס מ'זאגט און מ'איז מדגיש אז דעמאלט וועט זיין די מציאות הזמן, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז ס'איז דא די מציאות המ� ים, וו ס ס ייט ביידע ז כן וז מען. ון ער זמן טייט ין ן ופן ובאותו הזמן, מרע באצבעו ואומר ז ס יז זמן, וי י ם לרעב ולא מלחמ, וו ס ס יז כולל ין זיך וויי ענינים כללים, ז ס פעלט ניט יין ז ך וו ס רעב יז ך כולל כל עניני רעב, לאו וכעכילה, נ ר אויך שתי'וכו, ביז אויך רעב בנוגע צו ענינים רוחניים. על רך ז ויך, ולא מלחמה, וו ס ס יז מלחמה בפ טו ווערט ן ענין פון מ ב ל לום, ון נ כמערער מלחמה ווי ס יז ין ין י ו,‰ על רך ווי מ ז ט רב ין ענינים רוחניים, ל בר וי זוי יז ך ויך ין ענין מלחמה ין ין י ו,‰‡ ביז ווי ס יז ין לימוד התורה, ויך ין לימוד הרמב ם,
¶22איז ד ך וועב ב ופ,‰ ז ס'ווערט ז ס יז ענין ל מלחמ, נ ר ס יז מלחמ דקדו ך, ערנ ך יז ך ויך ווי ס טייט ולא קנ ותחרות, וו ס ס יז ך חידוש הכי ג ול, וו ס ין גמרא ז ט ער, ז לע י לבו יז י ן י ם נכו מ חופ ו של חבירו, וו ס ס יז ך פ רבונ ן מיט קנ ס, ט קע קנ ספרו, בער לץ ענין של כנ ו פון פ טו לשון רמב ים יז, ז ס ונ ט זוי ווי מ'ז ט לו רע ולא מלחמ, ט מען י טייט ט, ז ס יז ויך כולל סוף סוף, ער רעו לדבר הוי,"' זוי יז ויך ז מ'ז ט ולא כנ ו מיינט מען ויך, ז מ'וועט ויך ניט רפן נ ומען ו קו קנ סופרים, ס וועט ענען זיין יער ליכל מחיל אל חיל ין הבנה והשגה, ניט רפנ יז נ ומען צו ענין ל כנ ון ון ויך ניט פון כנ ו ל חרו ון ון וו ס מ'ז ט, ז נכוו לע י לבו מחופ סו ל חבירו רף מען בן ין ערויף ב עזונ ער יישוב ון ב עזונ ער סבר ווי זוי ס ען ויך ט ימען, ון ערנ ך ז ט מען טוב וטי ים מושפע רבו ון וויב ל ז ס יז ל ון ללכו יז ך פ ר ט נ י בפ טו,˙ ז לכל לר ו רף עס זיין ב פ טו,˙ ז טובה כל מ ע ם מ ים כעפר מיינט מען ס ר ימ יןפ רבונ ן ון זיינען בערך פון עפר נאר סען זיין זיינען מ י ו ים כעפר, כד'ר ניט מ יו ים כעפר. על-דרך ווי ס יז ין טוב ענו הרבי, יז ס טי ול עכלית השלימות, מ ע ם ווי ס יז ין ענינים רוחניים, און עפר ווי ס יז ין עפר עליון שבקרקע המשכן, וו ס ס ייט וו ספיר מלכו כמ פעמים,‰˜ בער ויך כולל ין זיך ביז ווי ס יז למטה מטה, לא יי עויסו כל עולם,‰ לע לדעת את הוי'בלבד, וו ס ער עולם ווערט ויך עמולט נגערופן ב ם עולם ולשון העלם והסתר, וו ס ערפ ר רף ער ערשט נ ומען וו ס ן עסוק, וו ס ן עסוק יז ך פ רבונ ן, ווי חסידות איז מבאר
¶23בארוכה, ז ס יז ער ענין פון רץ כנען, ון ס יז ער ענין פון מיצרים וגבולים, וו ס ווי ערמ נט פריער, וכי יעקב בארץ מצרים וו ס ס יז פ רבונ ן מיט מע ני מ ויים כפר יז ך משמע ז ס ען זיין ניט זוי, ון כנער וכרות וו ס ס יז פ רבונ ן מיט רב ומלחמה, כמדובר לעיל וועט זיין דער עויס כל עולם, אלא לדעת את הוי'בלוי לבד, וו ס ווי ער עולם וועט טיין ין מ ב הכי נעלע, יז ך פ ר ט נ י, ז בערך פון ווי יז ס ן ענין שלא בערך, וו ס ערפ ר ווערט ער נגערופן מעמדו ומצבו ין ן ופן פון העלם וסתר לגבי דרג זו, ון ער ווערט ערגרייכט מעמד ומצב, ז ער ווערט לדעת, וו ס דעת יז ך ווי ער ז ט ין תניא אז ס איז מלשון האדם ידע את חבי ומול יזכר עטו בחוזק, ון מולד מזה, אהבה וענפי ויראה וענפי ווערט דער לדעת את הוי,"' און ד ס ווערט דער יזכר בחוזק מיט הוי ביז אין ן ופן בלבד, ע ל דרך ווי מ'ז ט פון יין עוד מלבדו,"' און נ ך העכער, כמוזכר, אויך אין שבת בקיסור, .ולפיכך, וו ס ס ומט ערנ ך רויס וו ס יחיו י ר ל חכמים ול יבו ים ברים סתומים, ז וויב לד ז ער זמן יז זוי עמ כט עוו רן, ון ס ומט ל י מעשינו ועבו נו, יז ך פ ר ט נ י, ז אף על פי וו ס י ן בלימו ם יז ך ל מנת לקבל פרס בער בדרך ממיל וועט זיין, ולפיכך יהיו ישראל, חכמים גדולים ויודים, דברים הסתומים, כמדובר כמה פעמים, אז דאס ווערט ווערט דאס זיי געגעבן בדרך שכר, אף על פי וואס עבודתם איז געווען שלא על מנת לקבל פרט, במילא האבן זיי אויך א הבטחה, אז וישיגו דעת בוראם כפי כח האדם. במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז הלכה איז מבטיח, אז דאס איז כפי
¶24כח האדם, יז ב ער אדם יז ויסגעוו סן ון יז עוו רן אדם מ לעליון ין עכערן ופן, יז ך פ ר ט נ י ז זיין כח אדם יז ויך געוו רן גרעסערער, טער לייך רעו ני עמל ל ור ויף רעווען יז י ו עב בורם כפי כח אדם, ווי ווי ים יז ס יז געוו רן י טער.‡ ערנ ך ז גט מען, וו ס ס יז ך לץ מיט דעם ענין פון דברי סופרים, דערנ ך איז ער מסיים שנאמר ס'שטייט ין תורה שבכתב, ין תורה ין ט קע נביאים, בער לץ אין ענין פון כתב, וו ס ד ס פ רבינדט זיך מיט תחתון שאין תחתון למטה הימנו, על דרך ווי ער הויבט ן ובאותו הזמן, שנאמר ז ס יז געז געוו רן, און דערנ ך איז פון דעם נאמר יז ס רא פגעקומען ין ן ענין של כתב, און וו ס שטייט אין דעם כתב? כמלאהארץ דעה את הוי כמים לים מכסים בהוספה אויף הלכות תשובה, אויך כמים לים מכסים, ווי גערעדט בארוכה אין דעם יום השבת קודש, אז ס'איז דא די הוספה פון כמים לים מכסים, אז דאס וואס מ'קומט צו בעבודתינו בעולם הזה, איז בעיקר קומט-צו דער ענין פון ביטול, כמים לים מכסים, וואס בשעת ס'איז א ביטול אמיתי ווערט ס ווי כמים לים מכסים, ז י מים זיינען מכס י די נצע וו י ו פון עם ים וכו כמדובר בארוכה ליום השבת קודש. ון ס'ז ל זיין ויך בפ טו ז ס'ווערט בטל ער לו ובית הזמן, לא ירו שם לא רא ולא מלחמה ולא קינ ו ותחרות, ושעטובה טובה ומבושפעת הרבו, בכל המדנים מיצויים כעפר, ולאי'עוסר כל עולם אלא לדעת את הוי'בלבד, במילא ומט ערנ ך רויס י וז, ז י י ן ין ין מעמ ומ ב, וי י י ר ל חכמים ודולים וי ם דברים סטומים, וו רום ס ווערט נתגלה פון יפו ו מעיינות חו ווערט נתגלה ער ס ם וו ס יז לפנים מו ס ם, ביז ער סתימו עילא ון נ ך עכער דערפון,
¶25און ס'ווערט ויך ין י דברים הסתומים ווערט ער וישיגו דעת בוראם כפי כח האדם וו ס ס יז ך ווי ער ז ט ין טענ ז ער לשון השג יז ייך ווען ער יז מסיג ון נעמט ס רום מיט זיין ן נט, ביז וו נענט ז זיין ן נ יז ר מ יף עם דעת בוראם, ט קע כפי כח האדם, בער ס יז ך ווי דער ענין פון בוראם, וו ס ס יז ד ך פ רבונדן מיט עולם הבריאה, ון ערנ ך יז דער מ לעליון, ער ן ן ן ן ן ל כסו, וו ס ער כסו יז ט עולם ברי, בער ער ן יז יושב על כסו, ע כו וכו ער ן ן ן עליון וו ס יז נ ך עכער פון י לע סיורים, ון רט ווערט ויך נמ ך,‰ ווי דער ס ר ל ו ין נ ז תורה יז עווען, ז פריער יז עווען שנאמר, ון ערנ ך יז ס ראפגעקומען ויאמר הוי,"' ין וידבר הוי,"' ון ערנ ך יז ס ר פגעקומען ויך ין כתב, ין ענינים ל עולם, ביז ין ענינים פון יו כתוב על הקלף, כמדובר כמ פעמים. ון ין וו ס ומט ס ר פ לכל לרו ין עם ענין וו ס ס יז מגלה ענין מור, וו ס ס יז ער פסו כמל הארץ ע יע את הוי,"' כמים לים מכסים. דערנ ך יז ך פגעדרוקט ין י ספרים מ'ווייס ניט צי ד ס יז פון עם רמב ם, צי ד ס יז בכל אופן פון ע גדול בי ר ל יז ך ס, וויב ל ז ס יז פ ע רו ט בכמ וכמ חיבורים ובכמ דפוסים, בפרט נ ך ז מ'ווייס ניט, ב ר, ען זיין ז ס יז ר פון עם רמב ם ליין, ער כל פנים פון תלמידיו הכי רובים וכי וב, יז ך אויך פ ע רו ט דער נשלמו לכות מלכים, וו ס ס יז ך ויך כולל ין זיך עם פטייט פון שלימות, נוסף ז ספעלט ניט יין הלכה, נ ס יז ויך דער ענין השלימות ין הלכות מלכים, ון נ כמערער, והחיבור כולו, וו ס ער רייבט ניט עם ל ון ספר על רך ווי ער רייבט ין הקדמה כמ פעמים וכיו וב, נ ר ער רופט ס ן ב ן ב ם חיבור,
¶26וויבאלד ז ס'ד רף זיין לשון צחה וברורה, ז ער מגלה, י כוונו פון עם ספר יז, ז ס'ז ל ווערן חיבור, ון דער חיבור ז ל זיין כולו, מצוה מלשון צוותא וחיבור, ביז וו נענט ז ד ס ווערט כולו בשלימותו, און גלייך ברוך אין דערויף ווערט ויך נמשך ווי ס'איז דער חיבור און ווי ס'איז זי איז די גאנצע וועלט און דער גאנצער ענין הזמן, איז ברוך שאמר וי'העולם, ז ס'ווערט נ כ מ ל מחדש ער ענין פון נתעבת יש מעין, וו ס ס יז ך ברוך שאמר וי'עולם, ון ערנ ך בלייבט ס ניט ין ן ופן ז ס יז ער כלל ער פרט, נ ר ווען ס ווערט בפרטו ובכללו, וו ס ס יז ך כולל ין זיך על פי ז עלע דריי ענינים. פריער ז גט ער וי'העולם ן פרטים וכללים, און ערנ ך ז טער, ז ס יז ויך ער עולם ווי ער יז בפרטו ון ווי ער יז בכל לו. וו ס ט ו רף ע ך ויך לכ ור ניט פ ר ט נ י ער ט זיך ע רפט ז גן בכללו ון ער ט ערנ ך בפרטו, ווי ער ס ר איז, ז ור כללות ופרטות נמר,‡ יז ך בער ס ר, ז מ'לערנט עם רמב מ עצמו, ון בפרט איז אפילו דעם לעצטן פרק יז ך אויך, ז פריער לערנט מען יעדער וו רט לס פרט, ון ערנ ך פ ר טייט מען יע ער ענין לס פרט, ון ער ט ערנ ך ט מען ויך עם ענין ווי ער יז בכל לו. ון ערנ ך יז מ ט מען ויך עם ונ ל בורי עולם. וו ס ס יז ך כמ ירסו, ז ער רמב ם זיינע חיבורים ט נ ע ויבן כל חיבוריו, ער על כל פנים רובם, מיט י ווערטער פון שבך לכל, בורא עולם, ער כיוצא בז.‰ ון ט יז מען ויך מ יז,‰ ז ין וו ס ב טייט ענין פון טם, וו ס ס יז בל ון תמימות, בפרט נ ך ין ן תמימה, וו ס ס יז ך זו, ון ויך ון לים, ז ס ט ין זיך י תמימות בכל ופנים, ביז וו נענט ז ס ט ין תמימות ב לימות,‰ ון ס'ווערט ויך ערנ ך ענין פון לימו ור, וו ס ורך לימו תו ר ווערט ער שבח ל ל בורא
¶27עולם, ביז דער ענין בפשטות, ז מ יז מוסיף נ כמערער ין לימוד התורה, וו ס זי איז ך תורה כולה שמותיו של הקב,"ה, ון לימוד התורה עצמו יז ס יז דער ענין וו ס ס יז שבח לכל בורא עולם בפשטות ובפרטיות ובכללו, ווי ער ז ט פריער, ותוקף ומיד ממש, אנהויבנדיק פון דער גאולה האמיתית והשלימה, ותוקף לאחרי זה כל ענינים האמורים, און אנהויבנדיק פון דעם עיקר, כאמור, ז ס'קומט גלייך משיח צדקנו, ולא עיקבם אפילו כהרף עין, און מ'זעט ווי זוי לא יכנף עוד מוריך ואוהו עיניך רואות את מוריך, און ווי דער אויבערשטער שטייט אין ן אופן פון בורא עולם.
¶28אידי מתור מוהו, נאר ס'דארף זיין דער נעוץ סופן בתחילתה אויף מקשר זיין דאס מיט יסוד היסודות ועמוד החכמות לדעת שיש מוצו ראשון וממנו נמצאו כל הנמצאים, און ער איז ממצי כל הנמצא, וואס דאס איז דאך אויך עולמנו זה, ווי ער שטייט אפילו לאחרי, ביאת משיח צדקנו, וואס דערנאך ווערט דאך אויך ן עולם חדש ראה, אין טאקע למלשון העלם לגבי די דרגות וואס ווערן נתגלה לאחרי זה, אויך די הבנה חדשה, יסוד היסודות ועמוד החכמות, לדעת, ענין של דעת, ווי דערמאנט פריעש יש שם מאמציר ראשי האט דער סיום השעת אין זיבן זיבער צי קורא צי קורא צי סתר פארן א סעודה, והקולא צי די. דער סיום השעת אין זיבן זיבער צי קען זיך אנגעבן דארף דער פון רמב", זיי האבן דאך מנרך ניין, דריי סיקו, מ'וועט דער עולם איבערגעבן אויך אלעמען, אז ברוב עם הדת נרח מ'זאל קומען אין צייט, בשעת מרום נפיקתא ווען דאמען ניט קיין לערך צער אזוי ‰ ויא את ה' כמים לים מי'חצי ומלא את ה' כמים לים מי'חצי ומלא את ה' כמים לים.