פסקה
פסקה rh-8s2zqbe8
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-23r0q3n6
- order
- e7
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- עד דערויף אויך דער ענין הצמר דוד עבדך מהרה תצמיח וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך די מעלה פון נחושת, וואס טוט-אויף נאך מערער ווי מ'האט אויפגעטאן אין די זמנים ווען ס'איז געווען שנים כתיקונם, בזמן שבית המקדש הי'קיים, ועל דרך זה אויך אין דעם צווייטן בית המקדש, וואס יש לומר, אז דאס איז על דרך א חילוק צווישן זהב און כסף, וכמדובר כמה פעמים, משא'כן דערנאך איז דא דער ענין פון ווי ס'קומט די דרגא הכי תחתונים בתי מקדשות, וואס דאס איז כשרוע סכנה אומר תנו, וויבאלד אבער אז מ'זאגט תנו וכל הנותן בעין יפה נותן איז א זיכערע זאך, אז דאס ווערט דערנאך דער עין יפה פון דעם אויבערשטן, על אחת כמה וכמה ווען ס'רעדט זיך לאחרי לאחרי מעשינו ועבודתינו כל משך זמן הגלות, ובפרט נאך אז מ'שטייט נאך אין דעם סוף פון גלות, און דעם לעצטן רגע פון גלות, און ניט נאר קרוב נאר ממש ערב פון דעם ערשטע רגע פון גאולה האמיתית והשלימה, איז דאך אט דעמאלט ווערן אלע ענינים, דוקא דער תכלית השלימות, האט מען די תכלית השלימות אין נחושת
- proofread
- 0