Paragraph
Paragraph rh-8d4jsw79
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-kr3jwzsb
- order
- X
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- במילא איז אויך פארשטאנדיק, אז בנוגע צו זייערע תרומות מכאן ולהבא האט דאס דעם גאנצן שטורעם פון די וואס מ'האט שוין איבערגעגעבן אויפן אוהל, און שוין בפועל עוסק געווען די פעולות חדשות, און שוין בפועל געעפנט דעם אותיד און דער מוסד האט שוין אנגעהויבן ארבעטן וכו איז פונקט די זעלבע התחייבות און נאכמערער דער זכות איז דאס חל אויף יעדערער וואס וויל זיך משתתף זיין אויך אין שנה הבאה, איז דאס פונקט ווי אויך זיין מקצית השקל איז אויך אריין שוין בפועל, און ס'האט שוין אנגעהויבן ארבעטן, און ארבעטן מיטן גאנצן שטורעם, אויך מיטן שטורעם ווי ס'הויבט זיך אן דער שטורעם פון א שנה חדשה, וויבאלד אז מ'האט שוין א גאנצן מצלעת אין די שנה חדשה. און אויך ואלה המשפטים אשר תשים לפניהם, גייט דאך דאס, ווי רש'ברענגט אראפ דעם דרש פון חז.ל, אז מה הישנים מסיני אפילו מסיני און דאס איז תשים לפניהם, וואס דאס פארבונדט זיך מיט דער פנימיות שלהם, און תשים לפניהם פון לשון סימא, וואס דאס איז אן אוצר טוב, אז דער אויבערשטער נעמט פון זיינע אוצרות, און איז מבזבז און גיט יעדערן מלמעלה מעלה עד אין סוף ביז למטה מטה, עד אין תכלית פון זיינע עצות, און אויך אשר אשרו אבותיו און אבות אבותיו כמדובר כמה פעמים, בפרט בין זמנים הכי אחרונים. וואס דערפאר איז אויך בהנוגע לפועל, יבאלד אז ס'איז שוין א גאנצע מעת-לעת אין דעם נייעם יאר, און אין צווייטן יאר, זאל זיין דער והחי יתנו לבו מיט חיות אמיתיות, מחיים בהרחבה, מחיים גשמיים, נשמות בגופים, מיט אלע מעלות שבדבר, על אחת כמה וכמה אז ס'איז דא דער וכי יתרון אליבא ווי דער מדרש טייטשט דאס אפ, און ס'איז דאך שוין תורה שבעל פה איז דאך דאס א נצחית און א הוראה בהנוגע לפועל, תורה שבכתב דארף מען ערשט לערנען דעם פשט שבדבר פון תורה שבעל פה, אין תורה שבעל פה, אפילו אין מדרשים
- proofread
- 0