פסקה
פסקה rh-8chv6khn
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-n8a9gydd
- order
- N
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ווערן זיי דערנאך נתלבש אין זמן, ביז אין אזא אופן, אז א איד, על ידי פעולתו, דוקא אין זמן ומקום, טוט ער אויף ביז למעלה מן הצמצום, דורך זיין פעולה דוקא אין זמן ומקום, ווער ווערט דאס נתחדש כל ענינים אלו, ביז כאמור אט דאס וואס הי'אור אין סוף ממלע כל המציאות, און נאך העכער דערפון דאס איז דאך געקומען לאחרי כמה צמצומים, ווי אראפגעבראכט אין קבלה באריכות, און לקוטי תורה ברענגט ער נאר, אז ער רעדט וועגן דערויף אין עומק המלך, אבער ניט נתבאר אפילו ניט אין עץ החייב, וכמדובר כמה פעמים קומט אויס, אז ברגע הראשון פון חב ה'אלול ווערט נתחדש פונקט ווי ס'איז געווען בפעם הראשונה, און נתחדש אין אן אופן ווי דאס ווערט דערנאך מלובש אין זמן ומקום, און מ'קען אין דערויף אויפטאן על ידי פעולה אין זמן ומקום, ווערט דעמאלט נתחדש, כלשון הידוע, אז חוזרים למקורם ועצמותם ווערט דאס מתחדש אין רגע הראשון פון ח'ה'אלול, וואס דאס איז דער סיום שלו פון דאמת לית איז דאס איצטער, ובפרט לאחרי תפילת מעריב. וואס יש לומר, אז דער חידוש בתחוזרים לקדמותם איז מערניט ווי בראש השנה און פארבונדן מיט תקיעת שופר, משא'כן בחב ה'אלול, מ'וואו דאך אבער זאגן, אז למפרע איז דאס פועל אויף פריער אויך, וויבאלד אז דאס איז בדוגמת און אפגעגעבן צו א אידן ער זאל אויפטאן אין די אלע ענינים, במילא איז על כל פנים למפרע אדער ניט למפרע, ווי מ'וועט וועלן אין דערויף לערנען, האט מען ברגע הראשון פון דעם מתלת דעם גאנצן סדר השתלשלות, וואס דערנאך קומט דאס אראפ ביום ששי
- proofread
- 0