Paragraph
Paragraph rh-8b09japy
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-vb7mhpaz
- order
- bt
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מהמלך וכו.' דערנאך זאגט תורת חיים א הוראה בחיים, וואס זי ווערט באלעבאס אויף מציאות, אז תורה האט געגעבן א כח, אז אין די דריי טעג שלפני זה, על אחת כמה אין ערב שבת, וואס דאס איז דאך איצטער שוין ערב שבת, אויך אין דעם יום החמישי וואס ס'איז געענדיק די שלשים, אין מקצת היום, אז על אחת ביז אפילו אויך אין יום הרביעי איז שוין מעלה שבתא, און אין דערויף גופא איז א חי יתונה לבו אין די ענינים המסמחים, ווי אזוי מ'וועט זען בעיני בשר דער הקיצו ורננו שוכני עפרה וועט מען דארפן אנקומען צו הסברות און ס'וועט מען דארפן זיין קיין חילוקים, צי ער איז א ישן בנוגע צו שכל שלו, אדער ער איז אן ער וואכעדיק בנוגע צו שכל שלו און רגש שלו, נאר ס'וועט זיין אין אן אופן וואס הפיצו ורננו ווערט דאס אן ענין שבקול רננה ובקול גלוי, ווערט דאך דאס א דבר הנשמע צו יעדערן וואס האט אן אוזן בפשטות, וואס דורך דעם כח השמיעה וואס ער האט פון דעם אויבערשטן דער פועל'ט דאס אויף אים, עד כדי כך, וואס אף על פי וואס די כלל איז דאך אינו דומה שמיה לראי וראי'לשמיה איז אבער דא אן אויפטו אין דעם ענין דוקא פון שמיה, כמבואר בכמה מקומות דעם דין וואס חרשו נותן לו דמי כולו, חרשי פון לשון חרש, ער האט ביי אים צוגענומען דעם חוש השמיה, נעמט דאס אים צו זיין גאנצע מציאות, משא'כן אז מ'נעמט ביי אים צו דעם חוש הראי איז נותן לו דעם היזק וואס ביי אים איז געווארן דורך דערויף וואס ס'פעלט דער חוש הראי און ווי דער ביאור בזה איז בכמה ספרים. וואס דאס איז אויך בהנוגע לעניננו, אז וויבאלד אז מ'שטייט ערב שבת פרשה פרעה איז אויך אין דעם יתעונע ליבא דער דבר המשמח, אז מ'איז געקומען נאך נעענטער צו דער פרעה העשיתית
- proofread
- 0