Paragraph
Paragraph rh-87bp65h5
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-fqb5jpj8
- order
- sY
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און דערנאך קומט אויך נאך צו א ריבוי שנים, אויך בגשמיות כפשוטם, כמוזכר לעיל אז ס'קומט-צו נאך א שלימות אויף נאך א שלימות, וואס די שלימות'ן וואס קומען לאחרי זה זיינען בויט אויף די שלימות'ן שלפני זה, ואדרבא דורך זיי קומט נאך צו נאך א שלימות אין די שלימות הבאה לאחרי זה, און דאס איז נאכמערער מוסיף אין ריבוי שנים גשמיים, נשמות בגופים, אן קיין הפסק בינתיים, מערניט ווי דער הפסק על דרך פון שבע יפל צדיק וכם, אז דאס איז אן ענין בדוגמא פון דעם עמוד שבין לימוד אחד לשני, ז ד ס איז ביחד נשמה בגוף, און ער טייגט לץ העכער און העכער, ס'איז מערניט וו ס ער איז סוסר סברא וו ס ער ט געה ט פון פריער, ווערט ס גוף נגערופן נפל ממדריגתו פון זיין סברא וו ס ער ט אויפגעט ן ער ליין לפני זה, און דערנ ך טער געפונען העכערע סברא, במילא טער אויף דערויף ן קשיא, כמסופר, דער סיפור בנוגע צו בעשם טוב, וואס ווערן ווערט דאך אנגערופן בשם ישראל על שם דעם וואס ס'איז דא דער ניצוץ שלו, בדוגמא ווי דער ניצוץ פון משיח'ן בכל אחד ואחת מישראל, האנשים והנשים והטף, און ס'ווערט אין אן אופן אז ישראל הוא און ישראל חי און יעקב אבינו לא מתה, כמדובר ליל בארוכה, ביז אז ס'ווערט א המשך נשמות בגופים, כמדובר, וו ס מ'ד רף בויען ניין בנין בויט מען ד ס ין ער זעלבע נשמה ין דער זעלבער גוף, ס יז מערניט וו ס ער ומט ו דורך ערגרייכן ן עכערע הבנה והשגה ין חכמת התורה, במיל מוז ס געבויט ווערן ורך דער סתירה פון דער סבר ו שלפני ז ווערט ס ער ענין ז ס יז נפל מסבר ו, בער ס יז ניט נפילה מיתית, ס יז מערניט ווי
- proofread
- 0