Paragraph
Paragraph rh-82xwhcht
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-3wf3wzk3
- order
- wj
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מען אין דעם מאלים דער ואני אברכים אז דער אויבערשטער איז דערנאך מוסיף כמה וכמה פעמים ככה, און נאך איידער מ'קומט צו דער תפילה פון ברכת כהנים, וואס תפילת המנחה און תפילת ערבית זאגט מען דאך ניט קיין ברכות כהנים, משא נכן מ'דארף ווארטן ביז תפילת שחרית, ווי ס'זאל זיין אויך בפועל, אז נאך קודם פון תפילת שחרית פון יום הבא לאחרי יום זה, זאל מען שוין האבן, בפרט נאך אז ס'איז פארבונדן מיט כל ענינים, און מ'זאגט ניט קיין תחנון, ווי דערמאנט פריער, און מ'געפינט זיך נאך אלץ אין ירחו תליתאי און מ'געפינט זיך א זיכערע זאך אין אמא תליתאי און מ'פירט זיך אויף לויט אוריאן תליתאי איז דאך א זיכערע זאך אז ס'דארף זיין אחכה לו בכל יום שיבוא, וועט מען זיכער האבן ביאת די גאולה המדתית והשלימה פאר תפילת שחרית, שחרית, און נאכמערער פאר תפילת ערבית, און נאכמערער נאך קודם סיום יום זה, ווארום ס'וועט זיין לא עיקבו מאפילו כהרף עין, און די שליחות הצדקה און קיום הצדקה און החלטות טובות בזה זאל נאכמער ממהר זיין און מזרז זיין, און נאכמערער מוסיף זיין אין שמחה וטוב לבב, אז מתוך שמחה גדולה ביז שמחת עולם על ראשו געפינט מען זיך תיכף ומיד ממש אין ענני שמיא האנשים והנשים והטף, בארצנו הקדושה, און דארטן עצמו בירושלים עיר הקודש, עיר שחוברה לו יחדיו, און אין ירושלים עצמם ביז הר הבית, און אין בית המקדש, ביז אין קודש הקדשים, ותיכף ומיד ממש, ושמחת עולם על ראשם.
- proofread
- 0