פסקה
פסקה rh-810bkqm2
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-wz5arnc6
- order
- N
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז אויך יש לומר הטעם לכאורה, און אפשר איז דאס טאקע געווען דער טעם, פארוואס עפעס איז מען מדגיש די מעלה פון דער הארת הנשמה כפי שהיא למטה, און מ'איז מדגיש בזה, אז דאס רעדט זיך למטה ניט ווי ס'געפינט זיך דער מזל הנשמה אין אן אופן פון מקיש, נאר דאס רעדט זיך וועגן א הארת הנשמה, אויף למעלה, איז יש לומר על כל פנים ודרך אפשר, אז דאס איז פארבונדן מיטן יום בשבוע, וואס דאס איז יום ששי בשבוע, וואס דאס איז דאך דער טאג פון בריאת אדם הראשון, וואס אלע נשמות זיינען דאך דערנאך נכלל, און ניט דערנאך, נאר ווי ס'איז משמע פון פירוש התורה, פון תורה שבעל פה, איז בשעת ס'איז געווען די נשמת אדם הראשון איז שוין געווען כל הנשמות שבעולם, על אחת כמה וכמה נשמות פון בני ישראל, און ווי ער זאגט אין מדרש, אויפן פסוק אין עיום, אז עוקרי היתה אז די נשמות איז דא אט די וואס זיינען תלוי אין נקבע, אין ראשו של אדם הראשון וכיוצא בזה, וואס דערפאר איז אז די קביעות איז געווען ביום הששי בשבוע, דעמאלט ווערט דאך נתחדש, בפרט נאך לויט אט די וואס זאגן די פסוקים פון מעשה בראשית בכל יום, אף על פי וואס דאס איז ניט געזען, אז ס'איז נתפשט בתוככי חבד, אבער זיכער טראכט מען דאך וועגן תוכן פון די פסוקים יעדער טאג בשבת ווי ס'איז געווען בפעם הראשונה, ווי מ'זעט דאס אויך פון שירות של יום, איז דאך דערפון פארשטאנדיק אויך, אז דעמאלט שטייט ביתר עוז דער זמן מתאים אויף דערמאנען די נשמה דוקא ווי זי קומט אראפ למטה, בפרט נאך ובמיוחד וואס דאס איז דאך די גרעסטע ירידה בזה, איז דאך בשעת ויפך באפיו נשמת חיים בנוגע צו דער בריאה פון אדם הראשון, וואס ער האט דאך א מעלה אין
- proofread
- 0