Paragraph
Paragraph rh-7kwmp1bz
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-9dgkf13f
- order
- K
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אינגאנצן בכח עצמו, אפילו ניט אט דעם כח וואס מ'גיט אריין אין א אידן דורך דערויף וואס מ'זאגט אים אז ער האט א נייע מצוה, און האט א נייע מצוה פון מהדרין מן המהדרין וכו,' נאר דערנאך איז ער מוסיף מדילי אף על פי וואס לא נצטוה. און ווי גערעדט כמה פעמים בנוגע צו דעם אויפטו פון די שמחה פון הקפות, איז מערער אפילו פון די שמחה פון שירת היין, אפילו מערער פון שירת היין, וואס מי שלא ראה שבעת שמחת בית השואבה לא ראה שמחה מימיו, וואס דאס איז אבער נאך אלץ אויף סיי יין און אפילו מים האט נאך אין זיך אויך אריינגעשטעלט א ציווי וואס דאס טראגט אויך צו אין דעם מקיים-זיין, ובפרט אז דאס רעדט זיך דאך וועגן א אידן, וואס ער איז דאך כולו א קבלת אייניק, און גלייך ווי מ'זאגט אים מצד קבלת עיל נעמט דאס אים אינגאנצן דורך, און דאס איז אן ענין וואס ער טוט דאס אינגאנצן על דעת עצמו ובכח עצמו, און וואס נאך מערער, אז דאס אינגאנצן הויבט זיך אן פון נתערותא דלתתא ער האט דאס אינגאנצן אנגעהויבן בכח עצמו, און דאס ממשיך בכח עצמו, און דוקא דעמאלט, בדוגמא פון די שמחת פון הקפות, וואס זי איז נאך מערער פון שמחת פון שבעת המים, על אחת כמה וכמה פון שמחת היין, וכמדובר בארוכה כמה פעמים, במשך שנה זו במיוחד, און דעמאלט איז מען אויך זיכער, וויבאלד ער וועט דאס טאן גלייך אין דעם ערשטן טאג נאך חנוכה, דערנאך זעט מען אז ער טוט אזוי דעם צווייטן טאג נאך חנוכה, און ניט נאר ער טוט אזוי, ער טוט נאך בהוספה, דאס הייסט אז חנוכה האט מען אים געלערנט, אז ניט נאר בכלל, נר מצוה ותורה אור על פתח ביתו מבחוץ, נאר אויך אין אן אופן אז הולך ומוסיף מיום ליום, און אפילו אז ס'קומט דערנאך א טאג נאך דערויף, איז ער זיך ניט מסתפק, כמוזכר לעיל,
- proofread
- 0