Paragraph
Paragraph rh-5vaj64r7
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-m2nw79kv
- order
- NF
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז אויך דער נמשל און דער מוסר השכל פון דער משנה, אז דער אויבערשטער זאגט, אז יעדער איד, אז תורה זאגט, איבערשטער זאגט דורך תורה, אז יעדער איד זאל וויסן זיין, ער האט א שליחות אין דער גשמיות'דיקער וועלט, דורך דערויף וואס ער וועט דארט מאכן א לאכלע, וואס א לאכלע באשטייט אין דעם, אז ס'רוקט אפ די גשמיות אין ביידע זייטן, און אין צווישן גייט אריין דער נאדל, און דערנאך ציט דער נאדל אריין די ציצה מיט נפדים אין דער לאכלע וואס צווישן די גשמיות וואס איז פאנ דער געווארן. און דער אויבערשטער באווארנט אויך, אז ס'איז ניט חס ושלום אזא גלות וואס אין דעם גלות קען מען גיין פארלארן חס ושלום, במילא גיט דער אויבערשטער דעם גלות, ובפרט אין אונזערע צייטן, אז מ'געפינט זיך על מערת, אויף א טרעפ אין דער מקוה, גאר הויך אין דער מקוה, גאר נאענט, צום ארויסגיין פון מקוה, וואס דאס איז גאולה האמיתית והשלימה, און דארטן שפריצט מען און מ'איז טבל דעם מחד על מעלת המערה, ביז וואנענט עבר עליהו א גל, מערניט וואס ס'גייט אריבער דער גל און די וואלנע, אבער ניט חס ושלום דאס פארפלייצט אים און פארשכארט אים יסורים, ס'איז מערניט וואס א גוט דורכגעגאנגענע זאך אויף א רגע קטן, כדי ער זאל האבן די ליכטיקייט און די ריינקייט וואס גלות ברענגט אריין, און אט דעמאלט האט מען די מעלת המערה און מעלת המקוה, און אט דארטן געפינט זיך יעדער איד, על אחת כמה וכמה אידישע קינדער, גאר אויבן, נאענט צו גאולה האמיתית והשלימה. און דורך דערויף ווערט בקרוב ממש מקויים, אז יעדער איד טוט, ובפרט נאך אידישע קינדער, לערנען נאכמערער תורה און חזר'ן תורה אויף אויסווייניק, ווי די האט אויך
- proofread
- 0