Paragraph
Paragraph rh-4yxcame5
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-t2bqf5ep
- order
- dg
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז אויך, כאמור, והוא העיקר, אז יעדער איד און אלע אידן דארפן וויסן אז זיי געפינען זיך מיט משה רבינו צוזאמען, בפרט נאך לויטן ביאור אין תניא, וואס דאס איז דאך היינטיקער אושפיז, כמוזכור לעיל, אז משה רבינו איז דא אין יעדער אידן אין אזא אופן אז ער איז פועל פעולתו, ניט סתם אז ער איז דארט דא אין פנימיות נפשו וכיוצא בזה אין אן אופן של מקיף, נאר כמדובר כמה פעמים, ס'רעכנט אויס בפירוש, אז דערפאר טוט ער כמה ענינים של מעשה, על אחת כמה וכמה של דיבור, על אחת כמה וכמה של מחשבה, און אט דאס ווערט דערנאך אויך נמשך, בפרט אין אן אופן וואס ס'איז פורץ גדר אין שמחת בית השואבה, וואס כמדובר כמה פעמים ווערט אויפגעטאן אין שמחת בית השואבה, אין סוכות גופא, וואס איצטער פראווען דאך שמחת בית השואבה כל השואבה שבע ימים, כמדובר לעיל, ווערט דאך אבער אויפגעטאן אין דעם ערשטן טאג פון חלמוד, דער ערשטער נאכט פון חלמוד ובפרט ווי קביעות שנה זו, אז דאס איז ניט ביום השבת, אז גלייך דעמאלט איז שמחת בית השואבה באשטייט אין דערויף א שמחה בלי הגבלות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז מ'איז כולל אין דער שמחת בית השואבה דער ארויספארן מחוץ לעיר, פרוייספארן מיט א שמחה גדולה פון שמח און תשמח, און דארט וואו מ'קומט זאל דארטן זיין הקהל את האנשים והנשים והטף. און מ'זאגט אז דאס איז שייך ווי שמחת בית השואבה איז טאקע דא חילוקים, ס'איז דא אזוינע וואס זיינען מרקדים און זוקים, אבוקו של ער, הרבעה אדער שמונה, און ס'איז דא אזוינע וואס עומדים ורועים, אבער בכללות זיינען אלע אין דערויף משתתף, וואנענט אז ס'קומט לפועל און מ'מאכט א טומל, אז וויבאלד אז די שמחת בית השבט צום דריטן מאל, וואס דאס איז א חזקה, איז דאך א דבר פשוט אז א חזקה איז ער אויך בכלל, און ס'איז א דבר פשוט, אז וויבאלד אז מ'קען ארויספארן דארף מען ארויספארן. הויבט אן שרייען, דער וואס איז פארבונדן מיטן אושפיז פון איינציקן טאג, וואס דאס איז אן ענין ובפרט נאך אז ער איז נאך א נא�
- proofread
- 0