Paragraph
Paragraph rh-4rdtp46z
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-b9r4bxqf
- order
- Ep
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מ'מאנט ביי אים גלייך, ווי ער ווערט נאך שייך צו די ענינים איז ער שוין מסוגל ער זאל דאס מפזזר זיין בכל מקום שהוא, במילא דארף ער זיך דערצו צוגרייטן און ס'זאל זיין אין אן אופן מסודר אין דעם ערב פון דעם טאג, ועל דרך זה איז ער גלייך מוסיף נאכאמאל קשוב קומט צו נאך אין דעם קשוב קומט צו נאך אין דעם פזר קומט צו אויך נאך אין דער הכנה לזה, וואס דאס איז דער טאג פון הושענא רבה. אט דא איז מצד דעם ענין פון תמימה ווערט גלייך א שאלה, ווי פאסט אין א שנה תמימה, ובפרט נאך אין א זמן עיקר בשנה תמימה, ווי דער זמן פון הושענא רבה, אז דעמאלט זאל זיין דער שיעור אין תורה, וואס ווי דער רמב'ם אליין שרייבט, איז דאס ליישר הלבבות זאל זיין דער שיעור אין דעם ענין פון ענין המעקה, בשעת די גאנצע יאר איז מען מקדים, איז דאס א שנה תמימה, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דארט איז ניט שייך קיין יפול הנופל ממנו אויב ס'איז ניטא די מציאות און די אפשריות פון יפול הנופל ממנו איז ניטא די גאנצע מצוה פון מאכן א מקה, ווי דער רמב אן איז מבאר גלייך אין דעם שיעור.
- proofread
- 0