פסקה
פסקה rh-43a3vtcc
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-647e4mm4
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כמוזכר לעיל דער אנזאג און דער שנאת-כח פון דעם אלטן רבי'ן, אז מ'לעבט מיט דער חלק הסדרה פון דעם טאג, וואס דאס איז דאך די התחלת הסדרה, זאגט מען אז ענין נותן לו את בריתית שלום בכאן את קינתי דערפאר וואס ער האט דאס געטאן צוליב אידן, און דורך דערויף האט מען אים דערנאך געמאכט, אז ער האט זעט בעונו ווי אזוי דאס האט פועל געווען, און דאס איז פועל אין אן אופן פון ברית עולם ווערט דאך פארשטאנדיק, אז דאס היילט נאכמערער צו פינחס אנזאג, אז ס'זאל קומען משיח צדקנו ביז אין אן אופן אז דאס ווערט אין אן אופן נותן לו את ברית ישלום אין אן אופן זה ומראה בהצבעו ואומר זה, אז ס'איז שוין געקומען די גאולה, ווארום מ'האט דאך די הבטחה, אז לא עיקבה אפילו כהרף עין, ובכלט נאך אז בהמשך ווי ס'האט זיך גערעדט אין דעם שבת פרשה פינחס וואס איז געווען בשנה זו, אין שבעה עשר בתמוז, וואס ס'האט גערעדט אז שבעה עשר איז בגימטריא טוב, און בשעת ער ווערט אפילו נדחי, ווערט ער נדחי צו א טאג וואס דער טאג איז אויך אן ענין פון חי בחודש. און מ'האט נאך א מעלה, בשעת מ'דארף איבערטייטש און ארויסגעפינען און אפטייטשן וואס איז די שייכות פון זיבעצן מיט טוב דארף מען מאכן א גאנצן חשבון פון די אותיות פון זיבעצן, ביז וואנענט אז מ'כאפט זיך אז ס'איז די זעלבע גימטריא ווי דער ווארט טוב, משא נכן דער יום חייף שבחודש, איז די ווערטער אליין וואס גיבן ארויס אט דעם מספר א יו ד מיט א ח', און וואס א יו ד איז דאך א נקופה און התחלה כל האותיות, ווי דער דין איז בשעת מ'שרייבט אותיות הויבט מען זיך אן מיט א נקודה אפילו בא ניט-אידן, עאכו'כמה ווען ס'רעדט זיך וועגן א כתיבה פון אותיות קדושים אותיות קדושות איז דאך אין אן אופן אז מ'הויבט אן מיט א נקודה, מיט א יו ד, און דערנאך בלייבט דאס אגר א יו ד, אבער מיט קויסן, קויס התחתון און קויץ העדום, וואס דאס איז כולל כל האותיות כולם,
- proofread
- 0