Paragraph
Paragraph rh-41vm69my
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-b9r4bxqf
- order
- bj
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון די צדיקים לכל לראש, און אחת כמה וכמה פון אזוינע צדיקים וואס ס'גייען ארום לעבעדיקערהייט נשמות בגופים פון זייערע תלמידים וואס האבן געלערנט בא זיי אין ישיבה, אדער געהערט חסידות פון זיי אליין עצמם, און זיי טענה'ן, ווי דער רמב זאגט אין זיינע שיעורים, אז תלמיד שגלה מגילין רבה עמו שרייט דער תלמיד, ער געפינט זיך אין גלות, וואס טוט דער רבו במקום אחר? אמת טאקע ער געפינט זיך אין א געשמאקן אור, און האט דארט אלע אושפיזין ווי זיי שטייען אין אן אופן של נשמות ס'איז דאך אבער א דין פסוק אפגעפאסק'נט א דין אין שולחן-ערוך, אראפגעבראכט פון רמב",ם מיט אלע פרטים שבדבר, ווי ער שטייט אין רמב",ם. וואס די נקודה פון דעם דין איז, אז וויבאלד דער תלמ שגלה און ס'שטייט גאר קיין חילוק ניט פארוואס גלה וויבאלד אז דער פלמי געווינט זיך אין גלות איז אט דעמאלט נעמט מען דעם רבו. און ווי דער רמב איז דערנאך גלייך ממשיך, אז חכמים איז זייער חיים איז בשעת זיי האבן די חכמתו ביחד עמו, במילא קען ער דעמאלט רעדן בחכמה, במילא דארף ער האבן די ישיבה, דארף ער האבן דעם ראש-ישיבה שלו, רבות שלו, על אחת כמה וכמה אז דער רבי דארף האבן דעם ראש-הישיבה שלו, על אחת כמה וכמה אז א חלק נשמות בגופים זיינען שוין דא, מאכט ער א געוואלד, א יתכן, כלו כל הקותים בלאו הכי על אחת כמה וכמה איז דאס זמן שמחתנו, על אחת כמה וכמה איז דאס א טאג וואס איז כולל אין זיך שבעה ימים של זמן שמחתנו, וואס יעדערער פון זיי באזונדער איז א שטורעמדיקער שמחת בית השואבה, און יעדערער בא זיי א באזונדערער נוסף ההושענה, און יעדערער בא זיי א באזונדערער און כללות כל הענינים אלו, כמדובר כמה פעמים, און מ'גייט זאגן משנה תורה, וואס דארט איז מען מסיים לעיני כל ישראל, ואין מקרא יוצא מידי פשוטו, און התורה היא נצחית
- proofread
- 0